Unexpected

Unexpected

  • WpView
    Reads 14
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Oct 5, 2021
It all happened unexpectedly Kakarating lang nila galing sa mahabang byahe nung isang araw, habang naglalakad si Abby sa kanilang malaking bahay nagmumuni nang may biglang nasagip ang mga mata ni Abby, "Wow" ito ay isang lalaking nagtatrabaho sa kanilang pinapatayong bagong bahay o maliit na building. Lalaking nakasuot ng itim na damit at may mahabang buhok na kayang takpan ang mukha niya. Nung mga oras na yun iba na ang nararamdaman ni Abby parang nasa isip niya ganito pala, ganito pala ang pag ibig sa unang tingin, "huh" napatawa na lang si Abby sa kanyang isipan sabi niya " Paano pa kaya to nakakita? At paano ako magkakagusto sa isang taong hindi ko naman talaga nakita, ano to? Dahil sa buhok mag kakagustso ako? Hahaha" habang tumatawa umalis na siya. Nang makalipas ang ilang araw hindi maalis yung lalaki sa isipan ni Abby lagi ito hinahanap, at umabot pa ito sa puntong hindi ito makatulog dahil sa lalaking iyon. " Ano ba yan!" habang nagmumuni siya don lang naklarohan si Abby "Baka nga love at first sight na, hindi ako magkakaganito kung inamin ko sa sarili ko na nagustuahn ko na pala"
All Rights Reserved
#59
richgirl
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • His Real Identity (First Written Series #1)
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • HOURGLASS 1: Natalia's Revenge
  • [Completed] Mine, All Mine
  • Obsessive Desire (GXG)
  • Ang Asawa kong prinsipe (Fantasy World Series 1)
  • KISSING A STRANGER
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines