VEND I DUHUR, KOHË E GABUAR
Vend i duhur, kohë e gabuar.
Zhurma e dallgëve ishte gjithçka që dëgjohej.
Ajo u ul mbi gurin e njohur, duke kërkuar paqen që i mungonte prej kohësh.
Por nuk ishte vetëm.
Një hije u afrua pranë saj, dhe një zë i ulët e thellë theu heshtjen:
"Nuk duhet të jesh këtu pas mesnate."
Ajo e pa në sy.
"As ti."
Ai buzëqeshi... dhe kështu filloi gjithçka.