He's the Boss ..
- Reads 195
- Votes 2
- Parts 7
Ongoing
Last published Wed, Mar 25, 2015
"Hoy! Mister ano yan ha .. Akala mo ba madadaan mo ko jan sa mga alibi mo? Excuse me ha pero wala kang mapapala sakin at lalong hindi ko sasakyan yang mga pinagsasabi mo laos na yan!"
"3months contract yan. Tatlong buwan mo pagbabayaran ang sasakyan kong binasagan mo lang naman ng salamin"he explained
Aba! at bakit ganun katagal sa pagkakaalam ko nag crack lang naman yung windshield ng sasakyan mong bulok, anung binasagan pinagsasabi mo eh kung muka mo kaya basagin ko masyado kana mang block mail ha, at tsaka bitawan mo nga ko pwede ba hindi kita tatakbuhan hunghang na to sakit makahawak.
Kung tutuusin kulang pa yung tatlong buwan na yun hindi mo ba alam sa ibang bansa pa galing tong sasakyan ko pasalamat ka mabait ako at hindi kita ipakukulong.
Mabait? patawa ka din no! Tatawa na ba ko sa joke mo? kung mabait ka edi patawarin mo ko. Sige aalis na ko at maghahanap pa ko ng trabaho.
Bibigyan kita ng trabaho!
Sa loob ng tatlong buwan magiging katulong ka and I will be your boss!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Trapped with the Cactus-Lover
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***Complete
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Complete
Railey's Supermodel
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?Complete![HANGING BY A MOMENT [FINISHED]](https://img.wattpad.com/cover/1292014-256-k80440.jpg)
HANGING BY A MOMENT [FINISHED]
Kung reader po kayo ng Sa Mata ng mga Single, sila na po sina Clarkson(kapatid ni Zach) at Jane(kapatid ni Jasmine). At may sarili po silang moment ü PROLOGUE: Naranasan mo na bang mag karoon ng puppy love? Yung tipong kahit kinder ka palang marunong ka ng gumarutay. Yung kahit bata ka palang, alam mo na inlove ka na kase may kung anong kumikiliti sa tsan mo pag nandyan na siya. At halos mag tago ka sa kilig, sa palda ng teacher mo pag kayo ang nag kaka-partner pag may FOLK DANCE contest sa school niyo.. Yung tipong pag may kalaro siyang iba magagalit ka. Kase Pakiramdam mo pinag papalit ka na. Pero paano pag yung puppy love mo na yun, gusto ka na rin pala? Saya diba? At ang matindi pag nasa legal age na kayong pareho.. LILIGAWAN KA NA NIYA.. Ang problema, kinakailangan niyang umalis, at tumira sa ibang bahagi ng mundo at tumira dun for 7 years. At nangakong babalikan ka. Sa pag balik niya, tila ba may kung anong bagay na humampas sa ulo niya at nag bago ang pananaw niya sa buhay.. Ang puppy love mo 7 years ago ay nag iba na. At kinalimutan kana.. Ouch naman diba? Ikaw? Aasa ka pa rin ba? O susubukan mong babatukan siya at ipapa alala lahat ng bagay na pinag daanan niyo? Makakaya mo bang mahalin ang taong hinintay mo pag katagal tagal? Pero yun pala may iba ng mahal. Hanging By A Moment written by Asrah028(miss A)Complete
Playful Destiny
PROLOGUE Ano nga ba ang Love? Ano rin ba ang destiny? Paano kapag pinaglaruan kayo ng destiny... Paano kung hindi na makaalala yung utak mo? Magagawa kaya ng puso mo na makilala mo ang tunay na nilalaman nito? O Maglalaman na ng iba? Maipaglalaban mo parin ba yung LOVE na sinasabi mo? Paano kung dalin ka nito sa pinakamahirap na dagok mo sa buhay? Kakayanin mo kaya? O susuko ka na lang? Panghihinaan ka na lang ba agad. Paano kung ikaw hindi sumuko, pero yung partner mo ang mismong sumuko at sinabing sumuko ka na? Susuko ka ba talaga? Hahayaan mo na lang ba na madaig kayo ng pagsubok? Diba’t sa larangan ng pag-ibig walang mahirap? Paano na yung LOVE na sinasabi niyo kung sumuko ka na? Pero paano mo nga ba kakayanin ang lahat... Paano mo ba ipagtatanggol yung LOVE na sinasabi niyo? Pag ang Destiny na ang naglaro sa inyo? Paano nga ba kasi? Let’s find out :)Complete
Tres Maria's : Mary Maxine
" Hindi ko naman ito pina bili saiyo ah" angil pa nya! Ano ba ?!Bakit ba ganito kung maka tingin ang isang 'to para bang isa syang pagkaing anu mang oras ay lalantakana nito. " Sige kung ganoon hubarin mo iyan. Kung aalis ka ngayon wala kang dadalhin kundi katawan mo lang. " Hala ganoon na ba talaga sya kahirap na kahit undies eh Wala sya! Anu bang palagay ng lalaking to sakanya uto uto?!! Para lang makita syang hubad kailangan pang ipaalala na mahirap pa sya sa daga. Hay nunca anoh " I really can't understand why my dad transact with an asshole like you! First pumayag syang pambayad utang ako tapos hinayaan nyang.....,, " Napapantastikuhang ngumisi ang lalaki sakanya and cut her off. "Don't you get it?He's just giving you a favor. Now what? Hindi kana aalis? Why don't you just put all your things back in your closet and tell your "boyfriend" that your done with him" Oh my napaka kapal naman ng lalaking ito. Ano bang akala nito na tulad sya ng ama nya na sunod sunuran nalang sa mga sasabihin nito duh! Manigas sya noh. Pero wait kailangan makaalis sya . Dapat kasi talaga may plan B eh. Teka bakit ba nalaman ng lalaki na aalis sya. "Grrrrr your so impossible! Ganyan ka ba talaga ha?" Gigil na tanong Nya " What ?" Walang emosyong Sagot ng lalaki Sakanya. " So bossy!" Ano bang Gagawin Nya ? Malamang kanina pa sya hinihintay ni Rupert! Ano ba yan.. panu sya makakaalis? Gosh gusto na nyang umiiyak talaga sa tindi ng inis. Pero Yun ang hinding Hindi Nya Gagawin sa Harap nito. Na magmukhang katawatawa. "Because I am the boss." Ngisi nito. "And by the way ,you don't actually need to call your "boyfriend" or should I say ex?! He dumped you now! He probably on his way to the bank to in cash his cheque!"Complete
Someone I Loved Before
dumating kana ba sa punto na, yung sakit sa dibdib mo hindi mo na kaya, yung kahit tulog ka ramdam na ramdam mo yung sakit, naranasan mo na ba na mag sindi ng basang posporo? yung kahit anong gawin mo hindi na talaga mag aapoy? naranasan mo na rin ba na mag makawa para hindi ka nya iwan?... hindi mo kasi alam kung hangag saan mananatili yung sakit, kung kaylan hihinto at mapapagod yung utak mo kakaisip, di mo na alam kung makakabangon ka pa ba . Isang araw hindi mo na maibalik yung dating masayang ngite sa mga labi nyo, yung alam mo na kung gaano kalayo ang distansya sa pagitan niyo kahit kaharap mo lang siya, yung napapatingin ka sakanya pero hindi mo na makita yung dating minahal mo sa taong yun , para na siyang lumang kanta , kabisado mo na yung lyrico pero hindi mo na kinakanta. "He will always be the reason why i've stayed." Ps: di ko alam kung matatapos ko bang isulat to.Complete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***
More detailsContent Guidelines