Bozkurdun Asenası

"Bana 'bu yaşına kadar yaşayamadığın ne varsa hepsi yaşatıcam sana' demiştin hatırladın mı?"

Başını evet anlamında salladı üzgün bakan gözlerine baktım ikimizin gözlerinden o kadar kelime firar etti ki ama dilimize gelince lal kesildi.

"Sözünü tuttun yüzbaşı" dedim gözleri yapma der gibi bakıyordu hayır anlamında salladı başını gözlerinin bulutlandığını görebiliyordum , ama durmadım. Canımı ne kadar yaktığını bilecekti. "Beni gökyüzünün tarif edilemeyecek kadar üstüne çıkardın. Fakat hiç düşünmeden beni o yükseklikten aşağı attın. Beni bu hayatta senin kadar mutlu eden biri olmamıştı, senin kadar da canımı yakan olmamıştı." Dedim.

"Rüya" dedi lafını tamamlamasına izin vermeden elimle susturdum onu.
"Daha fazla konuşmak istemiyorum Affan git lütfen " dedim gitmedi. Tekrar konuştu
"Gitmiycem beni dinle ne olur yalvarırım dinle beni" dedi dinlemek istiyordum ama canımın daha fazla yanmasından korkuyordum.

"Rüya çok özür dilerim " dedi dolu dolu olan gözlerine baktığımda ise büyük bir pişmanlık görmüştün , acı çekiyor gibiydi kıvranıyordu acıdan. Tıpkı 3 ay önce benim bir hastane odasında elimde ondan kalan bir mektupla kıvrandığım gibi.

"Yaptıkların affedilir gibi değil Affan ne kuru bir özürle geçer acısı ne de bir başka şeyle. Sen beni bir mektupla terk ettin üstelik sana en çok ihtiyacım olduğu anda bir hastane köşesinde sensiz bıraktın beni"dedim. Göz yaşları firar etmişti gözlerinden.

"Biliyorum özür dileyince yüreğinin acısı dinmez ama belki bişeyleri düzelte biliriz olmadı yeniden kurarız. Ne olur gitme benden" dedi gözyaşı yanağını ıslatırken. O kadar işkenceye gıkı çıkmayan adamın benim karşımda ağladığına mı yanayım yoksa saçının teline kıyamadığım adamın göz yaşlarına mı.

"Benim yeniden başlamaya gücüm yok Affan" dedim bu sefer benim göz yaşım yanağımı ıs