Ang Aklat at Ang Abacus
- Reads 443
- Votes 6
- Parts 7
Ongoing
Last published Sun, Apr 19, 2015
When do we really know that we're mature enough to handle serious relationships?---isang tanong na laging pumupukol sa isipan ng mga balisang young adults at maging mga teenagers sa panahon ngayon. Pero maturity is relative eh. What's mature for me, may not be mature for you. Nevertheless, naniniwala akong wala sa edad ang maturity. Kaya nga hindi ako against nung nagkaroon ng spark between my bestfriend Kyla at ng nakababatang kapatid ng crush ko na si Timothy. Kaya nga lang, may mga bagay na nag-iiba ng anyo sa paglipas ng panahon. Maaring alam niyo na kung ano ang tinutukoy ko. Gayumpaman, naniniwala akong lumipas man ang panahon, ang nilalaman ng mga bagay ay hindi nagbabago.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
You are my Toyang
Paano kung 'di pwedeng maging kayo dahil nasa tamang panahon kayo pero wala sa tamang sitwasyon? Paano kung masyado siyang mataas para sa iyo? Paano kung akala mo wala kang lugar sa mundo niya pero may nakahanda na pala hindi mo lang ipinaglaban?Complete
Almost his Bestfriend
Bestfriend? Hahaha actually ako lang ang nagdeklara niyan. Friends? Nope. Ayaw rin niya. Girlfriend? Lalong hindi pwede. Because for him, I'm just his mere classmate. Nothing more, nothing less. But for me? He's my Bestfriend. Gusto ko siya? Oo. Gusto niya ako? S A N A. Pero hindi. Pero kung ang tanging paraan para mapalapit sa kanya ay maging bestfriend siya? Why not? Pathetic? Ako na. No matter what, kahit friendship man lang meron kami, gora ako. Aira Villanueva, pathetically treating her man Josh Dela Cruz as bestfriend "He's my Bestfriend"Complete
In Denial, In Love
Happy crush lang naman, pero bakit parang ang hirap makawala? Elara has always been the type to focus on her goals, ignore distractions, and laugh off anything that smells like kilig. Pero simula nung dumating si Aries-ang tahimik, smart, at good boy-looking transferee-may kung anong shift sa araw-araw niya. From accidental eye contacts sa classroom, to random moments na parang sinasadya ng tadhana, Elara keeps telling herself: "Admire from afar. Walang malisya. Wala 'to." Pero habang tumatagal, mas dumadami ang conversations. Group projects. Shared jokes. Subtle glances na parang siya lang ang nakakapansin. Until one day, they're not just classmates anymore. They're friends. Close friends. The kind of close that blurs the line between "tropa lang 'to" and "wait, may something ba?" Confusion kicks in. May gusto ba si Aries? May pag-asa ba si Elara? O baka si Elara lang ang umaasa? Sa dami ng what ifs, assumptions, and unspoken feelings, Elara finds herself trapped between her fear of falling... and the possibility that this slowburn connection might actually be real. Maybe falling in love really is about the little things. Maybe, just maybe... he's been looking back all along
Unexpected Love
Kelan nga ba natin masasabi kapag handa na ulit tayong magmahal? Kapag ba di na natin kayang mawala yung taong yun? o Kapag yung tao na yun na ang nakikita natin na makakasama natin sa ating near future? Kelan ba natin malalaman kapag siya na ang right person? Perfect time na ba? Bakit nga ba natin pinipiling magtagal sa isang tao kahit sobrang hirap na ng sitwasyon? Bakit pilit tayong kumakapit kahit sobrang nasasaktan na tayo ng taong pinagmumulan din ng kasiyahan natin?Complete
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
Love Able
Lahat tayo may karapatang magmahal. Lahat tayo may karapatang magmahal at mahalin. Minsan kahit pinapasaya ka niya, sasaktan ka rin niya. Pero hindi mawawala ang pagmamahal mo sakanya. Walang pinipiling edad kung magmahal. Pero mas maganda at mas successful kung sa tamang panahon kayo magmahalan. That's how we love and that's how we know love. Magulo ba? Kahit ako di ko maintindihan. Ganyan ang pagmamahal. Magulo man pero minsan kailangan mong intindihin. :)Complete
My First Young Love (Complete)
"Age doesn't matter" ayan lagi ang sinasabi ng mga tao pag dating sa pag-ibig. Ganun din kaya ang iisipin ni Maja kapag nakilala na niya ang tao na magpapatibok sa kanyang puso?Complete
Childhood Boy
There's no way that I am going to do this but, I take a deep breath. I stood and marched myself over you. Tumigil ka sandali sa ginagawa mo at iniangat ang ulo sa direksyon ko. In all of the sudden and my braveness. tinanong ko kung talaga bang natatandaan mo pa ako, or kung kilala mo 'ko. I knew it was really a weird things to say so as expected, you were in the utter of confusion. After that, your alert, widen eyes slowly softened. It was of my quite surprise nang bigla kang tumayo at dahan-dahan akong niyakap. Para akong nililipad ng mga ulap sa mga oras na yun. "Kahit kelan naman, hindi ka nawala sa isip ko." You've said it as a music to my ears.Complete
Paano kung 'di pwedeng maging kayo dahil nasa tamang panahon kayo pero wala sa tamang sitwasyon? Paano kung masyado siyang mataas para sa iyo? Paano kung akala mo wala kang lugar sa mundo niya pero may nakahanda na pala hindi mo lang ipinaglaban?
More detailsContent Guidelines