Trapped

Hier is het verhaal van Liedjexxkusjexxxx en mij!!!!!

De dagen zijn vreselijk, de nachten lang. De overgebleven delen in mijn lichaam, vol met hoop, doven langzaam en sturen een verzengende paniek door heel mijn lichaam. De onbeduidende woorden van smekende gevangenen, stralen langs me heen. Ik gluur kort naar mijn bleke, magere lichaam in de stuk geslagen spiegel. De gruzelementen liggen verspreid over heel de vloer. De laatste dagen hebben de wallen zich onder mijn ogen duidelijk gemaakt en vormen steeds donkerder. Gewillig kom ik wat overeind, als ik de ruwe stem van “de beul” door mijn cel hoor galmen. De armen van oneindige angst, omringen me langzaam. Ik strijk door mijn haren en fatsoeneer ze vluchtig, terwijl de beul langs mijn cel banjert. Uit automatisme duik ik ineen en probeer mijn oren te beschermen tegen het kille geluid. 'Opstaan stelletje nietsnutten!' buldert de beul en opent de cellen tegelijkertijd. Ik kom langzaam in beweging en kom tot de conclusie dat ik hoogstwaarschijnlijk de beul moet volgen. Mackenzie zit tegenover me ineengedoken op haar bed. Ik bijt met een pijnlijke uitdrukking op mijn onderlip en been dan de cel uit. De duisternis vervaagd door de schelle lampen, die langzaam, flikkerend aangaan. Ik gluur onder mijn wimpers door naar de andere gevangenen en negeer het feit dat sommigen nog erger zijn toegetakeld dan mij. Slikkend sla ik mijn armen rond mijn lichaam en marcheer ik vol tempo achter de beul aan. Mackenzie praat niet veel, haar kastanjebruine haren hangen sluik voor haar gezicht en bedekken een paar prachtige ogen. Wat zou zij gedaan hebben? Met de gedachte daaraan, stel ik me op. Achteraan naast een gezette, gespierde man. Zijn postuur jaagt me angst aan, maar ondanks dat kalmeer ik mezelf. Als ik me daadwerkelijk zo blijf opstellen, overleef ik dit nooit.