KORKIŞLA

"Cehennem şeytanlar için değil midir?" diye sordum büyük bir sakinlikle. Onları delirtmenin en iyi yolunun bu olduğunu düşünüyordum. Bir cevap beklemeyen sorumun ardından yeniden konuşacağım esnada bir ses beni durdurdu.
"Cehennem şeytanlar için değildir," dedi, tüm kusurlarına rağmen sesi kusursuzdu. Fısıldıyormuş gibi sakin, bağırıyormuş kadar dikkat çekiciydi. Salondaki herkes susmuştu, uğultular bile dinmişti. Sanki onun sesinin dolaştığı ortama bir başka ses yük olurdu.
"Cehennem şeytanlarındır.
Ve herkes içindir."