Spiritz
  • WpView
    Reads 135
  • WpVote
    Votes 9
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadComplete Sun, Jan 4, 2015
inleiding Ik ben Suzanne en ik woon sinds mijn 13de in het bos samen met Stijn. Mijn ouders vonden dat veiliger voor mij. De ouders van Stijn zijn overleden en sinds zijn 12de woonde hij bij ons in huis. Ik heb een broer en toen ik wegging was hij 15. Ik stond op een dag aan het meer toen ik ergens werd ingewleurd. Ik kon onder water ademen wat heel raar is. Toch? Ik ga elke dag naar het en spring er dan in. Ik laat me naar beneden zakken en zie mensen om me heen die om hulp roepen. Dan zie ik een gang. Als ik het begin van de gang wil zoeken duwt het water me weer omhoog. Langzaam krijg ik dan geen lucht meer en ben ik gedwongen om naar boven te zwemmen.Ik heb in al die 3 jaar het begin van de gang niet gevonden. Ik heb al een paar keer Stijn gevraagd om mee te gaan maar hij gelooft me niet. Als ik in het water spring staat hij achter me en ziet me wegzakken in het het water.
All Rights Reserved
#101
water
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Just A Princess | Boek 1 [herschrijven]
  • Zorgen Om Niks....Toch?? // Mabbie
  • a little like you
  • Het dagboek van Kareltje
  • La Mia Luce (uitgehuwelijkt)
  • Herschreven door de wildernis
  • Waterkrachten // voltooid
  • jeugdzorg // bankzitters
  • He's the Angel, I'm the Demon ✔ || #Netties2017
  • Robin Moss The Human

Ik kijk nog een keer achterom om te zien of iemand me door heeft of heeft opmerkt, gewoon voor de zekerheid. Ik kijk weer terug naar beneden. Ik sta op de rand van het raam in mijn kamer en ik kijk angstig naar beneden. Dan kijk ik naar de boom die drie tot vier meter verderop staat. 'Gewoon springen Elena.' bemoedig ik mezelf toe. Ik kijk weer terug naar beneden. Ik sta zeker tien meter hoog. Ik knijp mijn ogen dicht en spring met alle kracht die ik heb... -- Elena is een prinses. Ze mag van haar ouders niet naar buiten, ze krijgt thuis les. Als Elena naar buiten mag dan is dat met vier of zes bewakers. Elke avond kijkt Elena uit haar kamerraam naar alle lichtjes die van een van haar vaders dorpen vandaan komen, Lea. Ze besluit midden in de nacht op pad te gaan. Zonder bewakers, zonder technologie, zonder enig idee wat te doen. Dit boek speelt zich af in een oudere periode. Kortom: er zijn geen technologische apparaturen. Geen telefoons, wifi, tv's, pc's. Vrouwen dragen altijd een jurk en mannen dragen vaak een pofshirt met lange mouwen en een broek.

More details
WpActionLinkContent Guidelines