DALGAKIRAN
  • WpView
    Reads 147
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jun 6, 2015
“Hayır," dedim. "Korkmuyorum.” Cevabımla beraber sol kaşı kalktı, birkaç saniye gözlerini kırpmadan yüzüme baktı. Bakışlarındaki ifadenin kendi uydurmam olduğuna inandırmaya çalıştım. Zira öyle tehlikeli ve derindi ki; ikisinden birinde yok olma seçimi getirilse önüme, tercihim mutlaka biraz sonra zaten içinde boğulacağım boşluk olurdu. Derinlerindeki yıkıcı sarsıntıların metrelerce yüksekteki su kütleleriyle dalgakıranları vurup kıyıya müthiş ama bir o kadar da ürkünç bir görsel şölen sunan o engin deniz değil. Böylece daha az acıtırdı. Canım daha az yanardı. Daha az üzerdi. Ve tek kurtuluş yolu da bedenimle nefesimin ayrılığı olmazdı. *** 06.06.2015
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven

Bir söz var bilir misiniz? "Doğduğun ev kaderindir.." 𝓡&𝓚

More details
WpActionLinkContent Guidelines