Bir Tutsaklık Hikayesi

Bir Tutsaklık Hikayesi

  • WpView
    Reads 79
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 35
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Oct 2, 2023
Özgürlük diyince aklınıza ilk ne geliyor, hapsetmek geliyor benim aklıma, hapsedilen biri nasıl özgür olurki, belki şuan sende bir yerlerde hapissin, belki de hayır ben özgürüm diyosun bu yazıyı okurken, peki ya tüm insanlar hapisse, hayatım boyunca hep bu dünya ya hapsedilmiş gibi hissettim, nefes alıyordum, gökyüzünü görüyordum, dışarı çıkıp geziyordum ama bir Dünya ya hapsedilmiştim, gökyüzüne tutsaktım, belkide en çok onun kalbine tutsak etmişlerdi beni, ya da karanlık bir ormana, bedenler özgürdü belki ama ruhumuzu hapsetmişlerdi... ve belkide hepimizin bir tutsaklık hikayesi vardır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines