GÖM KALBİME

Hz.Züleyha ve Hz. Yusufun hikayesini bilmeyen yoktur.

Ben Züleyha değildim oda Yusuf degildi, ama hikayelerimiz nerdeyse aynıydı.

Ben aşktan kör olmuş bir kadın , oda aşktan kaçan bir adam.
Gururumu bir köşeye atarak her kaçtığında gittim peşinden, o kaçmaktan yorulmadı , bende onun peşimden gitmekten yorulmadım.

Ama kaybettim onu yetişemedim, bu yolda yapayalnız kaldım kimsesiz kaldım .
Birden içime ürperti girdi titremeye başladım üşümekten mi yoksa yanlızlıktan mı ?
Daha fazla dayanamayarak yere kapanıp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.
Ağlayışlarım yankılanıyordu kimse duymuyor muydu yoksa duymamazlığıma mı geliyorlardı?

Omuzumda hissettigim elle arkamı döndüm , kimse yoktu kafayı yedim galiba etrafa şaşkın şaşkın bakmaya başladığımda biri tuttu elimi ama kim , kim tuttu göremiyordum kafayı yemek üzereydim. Ayağı kaldırdı beni kim kaldırıyordu beni cidden kafayı yedim geldigim yola doğru götürüyordu engel olamıyordum şaşkınca etrafa bakmaya başladım korku her yanımı sardı "Göm kardeşim, bu sevda seni harama götürecek , göm kalbine fatihalar bizden olsun."
tuttuğu elim birden boşluğa düştü . Kim konuşuyordu kimse , kimse yoktu yanımda bu konuşan kimdi ben gerçekten kafayı yedim "Göm kardeşim bu sevda seni harama götürecek , göm kalbine fatihalar bizden olsun." Beynimin içinde yankılanıyordu istemsizce ellerimi kulaklarıma kapatarak " Hayır!Hayır! Hayır!" diye mırıldanıyordum.

"Göm kalbine Göm kalbine bu sevda seni harama götürecek Göm kalbine."

Bir dakika , Anladım

Yavaş , yavaş parçlar oturuyordu ,

Ellerimi kulaklarimdan çekerek Züleyha Yusufa olan aşkıyla Allah aşkını bulmamışmıydı demek ki gerçek aşk Allah aşkıydı .
" be- ben ne yaptım!!