Ay Tenli Kadın
- Reads 138,125
- Votes 1,494
- Parts 3
Ongoing
Last published Fri, Apr 10, 2026
Akşın Kara'nın hayatı hep yarım kalmıştı.
Çocukluğu elinden alınmış, hayalleri karanlığın içinde kaybolmuştu. Bir yanda geçmişin kapanmayan yaraları, diğer yanda kalbine sessizce dokunan bir aşk...
Artık Akşın için mesele sadece hayatta kalmak değildi; sevmeyi, sevilmeyi öğrenmekti. Belkide bildiği her şey koca bir yalandan ibaretti...
***
"Sana bu evden ancak ne olursa gidebileceğini söylemiştim hatırlıyor musun?"
Kefenle gelinlik arasında bir seçim yapmamı istiyordu. Bu seçimi daha önce yapmıştım. Ama o, zamanın henüz gelmediğini söyleyerek beni azrail'in elinden almıştı. Şimdi zamanı gelmiş miydi? Ölmekten vazgeçtikten sonra, bana ölmem gerektiğini mi söylüyordu?
Not: 13-15 yaş aralığında yazdığım bir kurgudur lütfen yorumlarınızı ona göre yapın. Kurguyu çok değiştirmemeye çalışarak düzenliyorum umarım beğenirsiniz.
All Rights Reserved
#225
arel
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Rüzgargülü •Tamamlandı• / •Düzenleniyor•
Tamamlandı | Düzenleniyor Yıllar sonra bir araya gelen iki çocukluk arkadaşın kaldıkları yerden devam etme çabası takdire şayandı (!) Onları uzaktan görenler deliler hastahanesinden kaçtıklarını düşünebilirlerdi belki ama daha yakından baktıklarında verdikleri asıl mücadelenin hayatlarını yoluna koyma çabası olduğunu görebilirlerdi. Durun, abartıyor olabilme ihtimalim yüzde kaç? Arabada beş, evde on beş mi? Orasını bilmem ama ikisi tam bir kaçık! Rüzgar ve Ömür'ün karmakarışık ama bir o kadar da sürükleyici hikayesine ortak olmak için hadi, güzel parmaklarını hareket ettir ve onları tanımaya hazırlan... Bekliyorum! ? *01.08.2015 tarihinde yayımlanmış olan şahsıma ait yazılardır. İzinsiz (ç)alınıp çoğaltılması yasaktır. Tüm telif hakları saklıdır.* Hesaplarınız üzerinden takip edebilirsiniz ; Instagram : ebruilterrinkitaplari Facebook : Ebruilterr'in KitaplarıComplete
TESADÜFLER KULÜBÜ
Ben Rüya. Hayatı akışına bırakan, modayla ilgilenen, sakin ve zarif bir insanım... demek isterdim ama gerçekler biraz farklı. Sakin miyim? Hayır. Zarif miyim? Tartışılır. Öfkelenince insanlara bir şeyler fırlatmamı saymazsak tabii. Aslında ben sadece kendi hayatımı yaşamak istiyordum. Güzel güzel tasarımlar yapacak, hayallerimin peşinden gidecektim. Ama evren sağ olsun, kaderime bolca kaos, absürt olaylar ve bol dram yazmış. Şirketin CEO'suna bilgisayar fırlattım mesela. Tamamen yanlış anlaşılma! O adam, yani Demir Beyefendi, ilk günden sinirlerimi hoplattı. Ukala, sinir bozucu ve her konuda haklı olduğunu sanıyor. Ben mi? Ona her fırsatta bir şeyler fırlatarak kendimi ifade etmeye çalışıyorum. İletişim önemli sonuçta. Tabii bir de annemin bana verdiği "muhteşem" görev var: Babamın sekreteri Melis'i takip et! Yani koskoca Rüya Akbaşlı, dedektifliğe terfi etti. Annem hâlâ babamı sevdiği için Melis'i gözetlememi istiyor. Ben de bu işin içinden sağ çıkmaya çalışıyorum. Sizce de normal bir hayatım olması gerekmiyor muydu? Özetle ben Rüya. Moda tasarımcısı olmak istiyorum ama şu anlık mesleğim şirket içinde ajanlık yapmak, CEO'ya saldırmak ve saçma sapan tesadüflerle boğuşmak. Hayatım mı? Tam bir kaos. Ama pes etmek mi? Asla!
Saklı Bahçe
AŞİRET & BERDEL ~ Yıllar önce daha onlar çocukken kaderleri yazılmıştı. Aradaki düşmanlık ve söylenen toz pembe bir yalan ayırmıştı onları bambaşka bir hayata sürüklemişti. Ama berdel kararı onları birleştirmişti. İki küçük aşık berdel sonrası kavuşabilecek miydi?? ••• Ve o an Azra'nın gözünden bir damla yaş düştü. Acı içinde dönüp yanındaki adama baktı ve sadece onun duya bileceği şekilde "Üzerimdeki gelinlik değil benim kefenim Mirhan ağa" Dedi. Mirhan da aynı şekilde sadece Azra'nın duya bileceği kısık bir ses ile "O zaman cehennem'ime hoş geldin Azra hanım ağa" Diye cevap verdi. ••• Ailesine sürpriz yaparak Şanlıurfa'ya gelen Azra Neva, kendisinin yaptığı sürprizdan daha büyük bir sürpriz ile karşılaşırsa.. Başlama tarihi; 10.09.2023 Bitiş tarihi; 17.01.2025Complete
Toprak'ta Lema
Ankara'da geçen, ailesini korumak için kendisini öldü gösteren adamın geri döndüğünde hem kendi taşıdığı hem de geride bıraktığı yaralarla yüzleşmesini anlatan bir hikâye. Bir kadının, bir çocuğun ve bir adamın sessiz savaşı...Complete
KARANLIĞIMDAKİ TEK IŞIĞIM
Karanlık bi boşlukta gibi hisseden Derinin o dipsiz boşluktaki tek ışığının farkına varış ve ona tutnmaya çalışması... ❗KİTAP FİNALDEN SONRA DÜZNELENECEK❗ Kitabın içeriği tamamen hayal ürünüdür. Kendi kurgum olmakla birlikte birçok kitaptan alıntılar içermektedir.
BADEMLİ MAHALLESİ
"Sana her yaklaştığımda," dediğinde başını eğip dudaklarını usul usul kulağımın kenarına getirdi. Nefesi resmen nefesimdeydi. Bu çok fazlaydı.. O gecekinden daha farklıydı bu. Yirmi iki yıllık ömrümde tanıdığım Kerim abi değildi bu karşımdaki adam. "Benden sanki bir vebalıymışım gibi bir canavarmışım gibi kaçışın," sıcak nefesi önce kulağıma sonra boynuma çarptı. Gözlerim artık kendiliğinden kapandı. İşkenceden beterdi bu durum. Biz şu an ne yapıyorduk? Cümlesini tamamlamadan son kez derin bir nefes çekti ciğerlerine. Bunu yaparken burnu benim kulağımın tam üstünde, saçlarımın tam başlangıcındaydı. "Şu koskoca bedenimi bitirdi, tüketti Işıl." baştaki cümlenin amacından sapan bu cümle de ne demek oluyordu? Neler söylüyordu bu adam, neler hissettiriyordu bana!? Dudaklarının arasından usul usul bıraktığı kısık nefesler saçlarımın arasına vurduğunu ve onları yavaşça havalandırdığını hissettim. Tüm tüylerim havaya kalktığında yeni doğmuş bir bebeğin açmaya çalıştığı gözleri gibi bende araladım gözlerimi ve dudaklarımın kıyısına vuran bir hevesle mırıldandım. "Kerim a-" "Şşş," titreyerek söylemeye çalıştığım sözler bıçak gibi kesildi, irkildim. Tüm bedenime etkisi altına alan bir ürperti yayıldı. Tüm hislerim öyle bir karmaşıklığa gömülmüştü ki ne hareket edebiliyor, ne de buna itiraz edebiliyordum. O ise göz kapakları birbirine geçili, sanki boşlukta sallanıyor gibiydi. Sanki bir hayalin içindeydi ve o hayalde yalnızca ikimiz vardık. Sonra bir an kapalı göz kapakları titredi. Nabzım her geçen saniye hızlanıyor, bana yaşam alanı bırakmıyordu. Ama meğer ben daha hiçbir şey duymamışım ki. Zira saniyeler sonra duyduğum Kerim abinin işkenceden farksız pürüzlü sesi canı çekilen parmaklarımın tutunmak amacıyla bir yerlere savrulmasına sebep oldu. "Abi yok, artık abi yok güzelim."
KURTULUŞ
Köyde ki kız çocuklarının okumak yerine evlendirilmesine göz yumayan Ceylan onlara okumaları için destek çıkar ama ailesi bunu öğrenince Ceylan bir gece yarısı evden kaçar lakin yolu düşmanı tarafından kesilir ve her şey o gün başlar...
Trabzon Güzeli
Bu kitap, "Hiçbir üzüntü, mutsuzluk ve acı olmadan bir hayat sürülemez ve böyle bir kitap bile yazılamaz." diyen edebiyat hocama tepki olarak yazılmıştır. Trabzon Kurgusu olup, herkesin okuyabileceği ful mutlu, mutsuzluğa dair tek cümle bile barındırmayan bir kitaptır... Bu kitapta ne üzüntü ne mutsuzluk ne acı, ne sıkıntı, ne dert, ne de keder hiçbiri yok. Bu kitapta ölüm bile yok. Kötü kız ve ya kötü çocuk da onların çevirdiği dolaplar da yok. Bu kitapta mutluluk, kahkaha, sevinç ve tüm olumlu duygular var. Bu kitaptaki esas kız o kadar zeki ki diğer kitaplardaki klişe şekilde gözünün önündeki görmeyen kızların aksine her şeye bir fikri olan en olmadık şeyi bile tahmin edip bölümler hakkında spoiyi kendisi veren bir kız. İlk bölümden son bölüme kadar mutsuzluğa dair tek bir cümle dahi yok bu kitapta. Bunun garantisini verebilirim. Ve tüm ömür garantili. Böyle iki yıl garantili falan da değil. Memnun kalmazsanız anında iade edilir. Böyle sürekli mutluluk dedim diye vıcık değil. Okuyun ve test edin. Konusuna gelecek olursak, Açın ve tanıtımın tamamını okuyup fikir sahibi olun ♥ 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır. İsminde Trabzon geçen ve ful mutlu kurgu olarak yazılmaya başlanmış ilk kitaptır. Alıntı, "ESİNLENME" ve ya çalma durumlarında gerekli hassasiyeti o kişilere göstereceğim Trabzon'un hırçın bir kızı olarak... (Ve şahsen noterden kendi adıma tasdik edilmiştir)Complete
AZE/ BERDEL
"Kaderin hain oyununa yenildi hayatlarımız kabul et."genç adamın ses tonu gerçekleri haykıran sözlerin altında ezilir gibi çıkmıştı, dik duruşunun aksine. Duydukları ile acı bir gülüşü dudaklarında ağırladı genç kadın. Kabul etse ne değişecekti ki? "Oluru yok bazı şeylerin ağam. Kabul edip etmemem de bunlardan biri!" Bir çiçek duruyordu, tam genç adamın karşısında, bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta yüreğine gerçekleri haykırır gibi duruyor. Yıllara ev sahipliği yapan koca seyhanlı konağı bu çiçekle sevda rüzgarını estirmeye başladı o an. Her kapının eşiğinde ince bir hüzün olan bu konak umutla o çiçeği bağrına bastı. Bir sevda. Bir hüküm. Umutları vardı, hayatta, herşeye inat. Hissetikleri sancıyı yok saymak mümkün değildi.Yanan yüreklere merhem vurulmaz o yüreklerin sarılmaya ihtiyacı vardı. Çok şey vardı bu hikayede, yüreğe yara olup dile dökülmeyen. Kitap kapağı- hayallirüzgarlarComplete
AŞK-I REALE
"Sei davvero decisa a divorziare da me?" (Benden gerçekten boşanmaya kararlı mısın?) Sorusunun ağırlığı altında ezilirken zorlukla yutkundum. "Elijah," Garip bir tonlama ile söylemiştim ismini ama kasıtlı olarak yapmamıştım. "Sì o no, voglio solo una risposta." (Evet ya da hayır, sadece bir cevap bekliyorum.) Gözlerindeki beklentiyi yok sayamadım. Tek bir kelimemle yine hayatımız değişecekti ve ben hayatımızın tekrar değişeceği gerçeğini tek başıma taşımak istemiyordum. "Non lo so." (Bilmiyorum.) Kuruyan dudaklarımı ıslatarak iki cevaptan da kaçmaya çalıştım. "La ragione del mio divorzio sono state le nostre diverse convinzioni, non tu." (Boşanmamın sebebi faklı inançlarımız, sen değildin.) Daha önce de söylemiştim, beni anlamasını bekliyordum ama o, benim inandığım dinden o kadar uzaktı ki, anlamakta zorluk çekiyordu. "Non lo sei mai stato." (Hiçbir zaman olmadın.) Elijah, ellerini masaya yaslayarak biraz eğildi, dudaklarını birbirine bastırarak başını salladı. "Lo so." (Biliyorum.) Masaya yasladığı ellerini ayırarak bedenini yan döndürdü, bana bakarak yutkunduğunda vereceği küçük bir tepkiyi bekliyordum. "Ma c'è una cosa che non capisco;" (Ama anlamadığım bir şey var;) Anlamadığı şeyi beklerken o, yine dayanamamış gibi bana doğru adımlamaya başladı. "Dimmi," (Söylesene,) O adım attıkça bir yanım çekilmem gerektiğimi söylerken, diğer yanım kalmamı destekliyordu. Tam önümde durduğunda aramızda neredeyse hiç mesafe kalmamıştı. "Perché il vostro Dio è così crudele?" (Senin Tanrın neden bu kadar acımasız?) Ne dediğini anlayınca kaşlarım çatıldı, tam itiraz edecekken benden önce davranarak konuşmaya devam etti. "Mi hai detto che Dio vede tutti," (Bana Tanrının her şeyi gördüğünü söylemiştin,) Müslüman olduğumu ilk söylediğimde söylemiştim bunu, unutmaması hoşuma gitmişti. "Allora perché non si accorge che sto sof
Tamamlandı | Düzenleniyor Yıllar sonra bir araya gelen iki çocukluk arkadaşın kaldıkları yerden devam etme çabası takdire şayandı (!) Onları uzaktan görenler deliler hastahanesinden kaçtıklarını düşünebilirlerdi belki ama daha yakından baktıklarında verdikleri asıl mücadelenin hayatlarını yoluna koyma çabası olduğunu görebilirlerdi. Durun, abartıyor olabilme ihtimalim yüzde kaç? Arabada beş, evde on beş mi? Orasını bilmem ama ikisi tam bir kaçık! Rüzgar ve Ömür'ün karmakarışık ama bir o kadar da sürükleyici hikayesine ortak olmak için hadi, güzel parmaklarını hareket ettir ve onları tanımaya hazırlan... Bekliyorum! ? *01.08.2015 tarihinde yayımlanmış olan şahsıma ait yazılardır. İzinsiz (ç)alınıp çoğaltılması yasaktır. Tüm telif hakları saklıdır.* Hesaplarınız üzerinden takip edebilirsiniz ; Instagram : ebruilterrinkitaplari Facebook : Ebruilterr'in Kitapları
More detailsContent Guidelines