KOD ADI AVŞİN
- Reads 368,630
- Votes 22,529
- Parts 56
MatureComplete Wed, Nov 9, 2022
İyilik bir toz bulutu gibi yok oldu benliğimden, ben seçmedim bu hayatı sizin adaletsizliğiniz benim en büyük değişimim oldu...
Avşin nice zarar görmüş çocuklarımızdan sadece bir tanesi.
Belki hayal, belki bir kurgu ama günümüzde gerçeği olan yüreği yaralı bir kız.
Onun hayatı 13 yaşında bir pislik tarafından yok oldu. Tıpkı bir Anka kuşu gibi defalarca kanadı kırıldı. En sonunda küllerinden yeniden doğdu.
O ölmek için atladığı tepeden bambaşka biri olarak yeniden doğdu.
Bu ülkenin gizli bir savaşçıya, kadınları çocukları koruyan birine ihtiyacı vardı. Avşin ve arkadaşları bu dünyanın adalet savaşçıları.
Onların tek derdi adaletti ve her biri bedelini en ağır şekilde ödedi...
Okurken kendinizi içinde bulacağınız bir kurgu. Bazen yaralı bir Eylül olup daha çok Avşin olacağınız bir eser.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Bir Külkedisi Masalı ( Tamamlandı )
Zaman zaman hayattan bunalırız , Zaman zaman kaybolmak hatta yok olmak isteriz , İşte o anlarda en iyi kaybolma metodu kitaplardır ... Hikayemi seni istediğin yerlere götürmesi umuduyla !!!! İyi okumalar ....Complete
İlkuş
Görevi için Yüzbaşı'ya yaklaşmak zorunda olan Gül'ün, karanlık sırlarla sıralı yolculuğu... Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı'ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim,öldüm. Bilmedim, öldüler... 🦋 Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı.Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı .
LİMON KOKUSU (15 Nisanda Bölümler Silinecek Ve Yeniden Yazılacak.) Askıda
Bazı hikâyeler bir sınırda başlar. Bir kar tanesinin yere düşerken can alması gibi. Bazı hikâyeler bir kalbin durduğu yerde yeniden atar. Ve o kalp artık sahibinin değildir. "Limon Kokusu", kanla sulanmış topraklarda yeşeren bir hikâyedir. Vatanın soğuk yüzüyle tanışmış bir asker: Alkan. Ve geçmişin en derin acılarını kalbinde taşıyan bir kadın: Zelal. Zelal'in göğsünde atan kalp, Alkan'ın kaybettiği her şeyi fısıldar. Bir abinin sessiz vedası, bir kızın yeniden doğuşu, bir adamın geçmişle yüzleşmesi... Her limon kokusu, bastırılmış bir anıyı uyandırır. Ve her nefes, biraz daha yakınlaştırır onları hem hakikate hem de birbirlerine. Bu hikâye bir aşkın, bir sırra ağır ağır açılan kapısının ve vicdanla vicdansızlık arasındaki o ince çizginin öyküsüdür. Belki de en çok, affetmenin ne kadar zor, sevmenin ne kadar cesaret istediğini anlatır. Sayfaları çevirdikçe karşınıza çıkacak olan sadece iki insan değil... İki geçmiş, iki vicdan, iki kırık kalptir. Ve belki, limon kokusuyla sarılmaya çalışan yaralı bir gelecek. ⚠️Dikkat⚠️ bu kurguda; şiddet, işkence ve kaba dil ile yazılmış cinsellik vardır.
183. FİLO
............... ~ZS~........... Kuzgun Ölüm demekti... Kara ölüm. Adı, Kuzgun kuşundan gelirdi. Artık o da ölümle eş anlamlıydı. Onu görenler, ölümü hatırlar, gözlerinde ölümün karanlığını görür, soğuk nefesini enselerinde hissederlerdi. Ama Kuzgun, ölüm olmak istemedi. Tek istediği, Hava Harp Okulu'nu bitirip iyi bir pilot olmaktı. Başlarda her şey dilediği gibi ilerledi. Düşlediği gökyüzünde özgürce uçuyor, bulutların arasından dünyaya bakarken geleceğe dair umut doluyordu. Tam Teğmen olduğu gün, ülkede büyük bir saldırı düzenlendi. Bu saldırı, onun hayatındaki birçok şeyi yerle bir etti. Ancak, asıl darbe çok daha yakından, beklemediği bir yerden geldi. Hayatı karanlığa doğru sürüklenirken aldığı bir görev, onu başka bir uçuruma götürdü. Uçağı, İran sınırlarında düştüğünde, hayatı sonsuza dek değişti. Gökyüzünün altındaki bu zoraki iniş, onu bambaşka bir dünyanın kapısına sürükledi. Orada, İrlanda yeşili gözleriyle büyüleyen bir Acem kızıyla karşılaştı. Gözleri, zümrüt gibi parlıyordu; hem huzur hem de hüzün barındırıyordu. Kuzgun hasta düştüğünde, bu genç kız ona özenle baktı. Onun şefkatli elleri ve umut dolu sözleri, Kuzgun'u tekrar hayata döndürdü. Ancak, sağ salim ülkesine döndüğünde, Acem kızı hakkında hiçbir bilgiye sahip değildi. Adı bile yoktu. Kuzgun için o, yalnızca adı olmayan bir Acem kızıydı. Ancak Cihangir Albay'ın kuracağı 183. Filo'ya katıldığında, onu tekrar görmeyi asla beklemiyordu. Karşısında duran bu tanıdık gözler, Kuzgun'un geçmişinin kapısını bir kez daha araladı. Artık yalnızca ölüm değil, yaşam da Kuzgun'un hikâyesine dahildi. "İstikbal göklerdedi " Mustafa Kemal Atatürk ............. ~ZS ~............. # Bu 183. Filo adında wattpadte bulunan ilk ve tek kitaptır #
Kapak Modeli 🌙Yarı Texting🌙 (Tamamlandı)
Kendi halimde Wattpad'de hikayemi yazıyordum. Ta ki fotoğraflarını kullandığım Amerikalı aktör, 'Ne hakla fotoğraflarımı izinsiz kullanıyorsun??' diye çemkirene kadar... Tüm hakları Alfa Yayın Grubu'na aittir. Başlangıç tarihi: 9 Nisan 2018Complete
MAHŞER
~ Tamamlanan kurgudur ~ "Ayın altında, bu topraklardan ya sağ ya da şehit olarak çıkacağız." Dediğimde sesimde ki korkusuzluk ikimizin de kanında hâkimdi. Fakat ikimiz de bu gurur verici hissinin bugün olmasını istemiyorduk. Acı ama gerçek. Deniz gözlü adam, kehribar gözlerime tutundu. "Vatanımız için gerekirse şehit oluruz." Dedi. "Unutma; vatan her şeyden önce gelir, aileden de önce gelir." Yüz hatları öfkeyle kasıldı. "Gerekirse kendi silâhını, kendi şakağına kaldıracaksın. Gerekirse o üzerinde duran el bombasını al ama bensiz pimini çekme." - 16.10.2021 -Complete
YALGIZ(BASILDI)
Çocuk yaşta, birbirinden farklı hikayeleri olan bir çeteyle yolu kesişen Hamza ve onların içerisinde geçirdiği arayış dolu yıllar... Dünyasına giren yeni hayatlarla takip edeceği bir ışık buldu. Öte yandan Hukuk okuyan Gül Seda ailesinin içinde bulunduğu durumu çözmeye çalışırken pek çok sırrın perdesi aralanıyor. Hamza ve ekibini ne gibi sıkıntılar bekliyor? Gül Seda çıktığı bu yolda nelerle karşılaşacak? Kayıp aile, kardeş ve duygular sahiplerine kavuşacak mı? Ne bir dakika öncemize gücümüz yeter ne bir dakika sonramıza. Vakitsiz gelen insanlar ansızın ortaya çıkan duygular. Sonsuz ihtimaller çerçevesinde toplanmış gerçekler... Eski dönemlerde yetim çocuklarına Yalgız derlermiş, yalnızlığı simgeleyen anlamında. Yıldız sözcüğüyle birleşmiş yalnızlık göklerde gece vakti gözlerimizi kamaştıran yıldızlar, kalabalıklar içinde tek başınadır fark ettiyseniz. Hepimiz birer Yalgız mıyız yoksa? Bu hikayenin konu, karakter ve içeriği tamamen bana aittir. Çalınma vb. herhangi bir durumda gerekli işlemler yapılacaktır.Complete
tutuklusun/sasusaku/
evet,benim hikayem biraz klişeye kaçabilir ama yinede benim hikayem. Belki babam ölmeseydi, annem bizi terk etmeseydi kendimi kan dünyasında bulmazdım... Bu hikayede naruto karakterlerinin kişiliklerini yanlış yansıtmış ve ya yansıtamamış olabilirim. Bu yüzden karakterlerini unutun. Sadece görünüş ve seslerini hatırlayarak okuyun. Bu arada bu kitapta uyarı olmaksızın Smut sahneleri kullanılabilir. BilginizleComplete
Yıldızlı Gecenin Karanlığı (Askeri Kurgu)
Çadırın içerisine giren kişi tüm dikkatini dağıtmıştı. Ayakta dikilen, nefes nefese kalmış, soğuktan kızarmış yüzüyle topladığı bilgileri anlatmak için can atan yardımcısına baktı. Yardımcısının kendisine ne kadar bağlı olduğunu, kendini beğendirmek için elinden ne gelirse yapacağını bildiğinden onu kukla gibi oynatmak onun için bir zevkti. Kimseye değer vermeyen sadece kendini düşünen birisiydi o. " Anlat." Bu komutu bekler gibi kafasını salladı ve etrafında kimsenin olmadığına emin olduktan sonra konuştu; " Teğmendir. Meslekte 2. Yılı, bir yıl sonra kademe atlayacakmış, şehirden gelmiş, şimdiden çok sevildi halka karşı çok saygılı tabi halkta ona, hiç kimseye üsten bakmadı, tüm rütbelere arkadaş gibi davranır, hepsini kendine bağladı anlayacağın komutanım." Elindeki tesbihi sıkarak derin nefes aldı. " Ailesini sordum çok konuşmak istemedi çok üstelemedim özel hayatı hakkında kelime ettiğini duymadım." Kafa sallayarak anladığını belirten sesler çıkararak gözlerini kıstı. "Adı dediğiniz gibidir Ulaş, Ulaş Çakır." " Cengiz ne yap ne et istediğimi bul! Anladın?" öfkeli ses tonundan tüyleri diken diken olan adam sertçe yutkundu, " Sevdiği kadını öğreneceksin! Elbet vardır sen o kadını bana bulacaksın Cengiz anladın?" Kafasını hızlı hızlı sağlayan adam çık emrini alıp örgütün bulunduğu dağdan hemen uzaklaştı. Tek başına kalan örgüt komutanı cebinde daima bulundurduğu resmi çıkardı. " Ben Bektaş isem alacağım intikamını. Onunda sevdiğini alacağım elinden. Çünkü bir erkek sevdalısını gömünce ölür. Onu öldürmeyeceğim süründüreceğim, kolay olmayacak canı öyle yanacak ki mahvolacak. Nasıl ki seni benden aldı, bende onun ellerinden alacağım sevdiğini." "Teğmen, teğmen seni nefessiz bırakacağım!"
Sevgili Lotus Çiçeği
Eli poşete uzandı, bir çift spor ayakkabı çıkardı. Sorgulayarak ona baktım. "Ayağındaki ayakkabılar ile rahat koşamayacağını biliyorum." Yere eğildi, topuklunun kopçasını açtı. "Ama..." Basına kaçamak bakışlar attım. "Kameralar umrumda değil." Spor ayakkabıyı ayağıma giydirdi, nazikçe bağcığını bağladı. Basına düşecekti... Herkesin korktuğu mafya, sevgilisinin önünde diz çöküp ayakkabılarını giydirmişti... --- "Bana anlatabilirdin," dedim kırgınca. "Anlatmamamı istedi." "Benimle konuşabilirdin." Kafasını iki yana salladı. "Konuşamazdım." "Bana yalan söylemeyebilirdin." Gözümden akan yaşı sildim. "Susabilirdin." "Sorgulardın." "Gitseydin o zaman!" diye avazım çıktığı kadar bağırdım. "Niye geri dönüyorsun? Canımı acıtmak sana keyif mi veriyor? Zevk mi alıyorsun?" "Onu da ben istemedim..." Yutkundum. "Gidemezdim. Kalbimin izni yoktu." --- "Niye Lotus?" diye mırıldandım. "Güzel bir çiçek." "Yeterli bir açıklama değil." Elim göğsündeydi. "Seviyorum." "Oflaz," dedim uykulu bir sesle. "Lotus, bataklığın ortasında açar; temiz ortamlarda yaşamaz." Kafamı salladım. "Sen de öylesin mesela." Gözlerime baktı. "Hayatımda hiçbir güzel detay yoktu, bataklığın en ücra köşesindeydim." Gülümsedim. "Sonra sen geldin, hayatımdaki en güzel değil; tek güzel detay oldun." "Bu... Çok anlamlı." "Gözlerin gibi." Yutkundum, içimdeki sevinçle ona daha da sarıldım. --- İmkansızlığın sıcağından, cazibesinden doğacak bir güneş. Adı aşk. Bu güneşin ışınlarına yabancı olan iki birey. Zamanla güneşin önüne geçmeye çalışacak bulutlar... Fırtınaya ve kasvetli havaya rağmen beraberlerini koruyabilecek, mutlu olabilecekler miydi? Onlar başkaydı. Onlar dengesizdi. Onlar absürttü. Ama onlar çok sevmişlerdi. Maalesef. ---
Zaman zaman hayattan bunalırız , Zaman zaman kaybolmak hatta yok olmak isteriz , İşte o anlarda en iyi kaybolma metodu kitaplardır ... Hikayemi seni istediğin yerlere götürmesi umuduyla !!!! İyi okumalar ....
More detailsContent Guidelines