HAYATIMI GERİ ALMAM GEREK

HAYATIMI GERİ ALMAM GEREK

  • WpView
    Reads 1,540
  • WpVote
    Votes 86
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jan 23, 2022
Hayat mı insanları yönetir? Yoksa insanlar mı hayatı? Kaderimizi biz mi yazarız? Yoksa yazılan kadere, boyun mu eğeriz? Zeynep kaderine boyun eğecek mi? Burak kendi hayatını yönetecek mi? Yoksa hayat, onları avuçlarının içine almayı başaracak mı? Elinizde ki herşey, bir günde gitseydi ne yapardınız? En güvendiğiniz insanların, size güvenmediğini öğrenseydiniz ne yapardınız? İki ayrı karakter iki ayrı hayat. Zeynep ile Burak... Hayat onları birleştirecek mi? 🍀🍀🍀 Zeynep ailesinden duyduğu bir kaç cümleyle hayatı değişir. Ailesinin peşinde taktığı takipçiyi öğrenmek için çıktığı yolda hayatın gerçekleriyle yüzleşir. Çıktığı bu yolda, hayatına yeni kişiler girer, yeni arkadaşları olur. Ama aslında en önemlisi inandığı hayatın, yalan olduğunu ona gösterecek olan kişidir... 🍀🍀🍀 "Takipçiyi bulmak için ve kendi hayatımı geri almak için çıktığım yolda, hem kendi hayatım ellerimden kayıp gidiyordu, hem de takipçiyi ararken kendimi kaybetmiştim. Neydim ben şimdi? Hayatını, geri almaya çalışan kız mı? Yoksa birini bulmak için çıktığı yolda, kendini kaybeden kız mı? Ben neydim?"
All Rights Reserved
#60
asel
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines