Paths | Severus&Harry

And I find it kind of funny
I find it kind of sad
The dreams in which I'm dying
Are the best I've ever had

💫

- Pragnę tego, czego pragniesz ty. Kiedyś to zrozumiesz. Co więcej, zaakceptujesz to.

- Dlaczego? Skąd takie pragnienie, żeby... - Harry zawiesił głos wbijając wzrok w kolorowe liście, które przynosił wiatr. - Przecież ja nigdy... nigdy...

- Kłamca.

💫

Severus był zły. Zły i zmęczony. Oddychał spazmatycznie, przed oczami nadal widział młode ciało Pottera, które płonęło żywym ogniem, niemożliwym do ugaszenia. Widział agonię chłopaka, widział, jak życie próbowało uciec z czarodzieja, ale i trzymało się go mocno, przez co nie mógł zaznać spokoju.

💫

- Przestań! - Harry zmusił się do spojrzenia na obraz mężczyzny.

- Lily wskoczyła między ciebie a śmiertelną klątwę, żeby dać ci szansę a ty marnujesz to, chowając się w tej chacie, jak jakiś szczur, Potter!

Głos Severusa wdzierał się do wnętrza chłopaka i w końcu Harry spróbował się podnieść. Nie było to proste, bo ledwo usiadł a już jego głowa wylądowała przy desce klozetowej, ponownie drżąc od wymiocin. Kiedy młody czarodziej nie posiadał już nic, co ciało mogłoby z siebie wyrzucić, sięgnął po duży ręcznik i okrył się nim, prawie zamarzając od wymęczenia.

- Potter...

- Martwisz się o mnie? Czy o siebie, bo jak mnie nie będzie, to ciebie też? - wycharczał, na co Severus zaśmiał się złośliwie, ale nie odpowiedział.