GÖREV

Hayatta kalmaya çalışan zavalının tekiyim.
Kendini kandırıp iyi geçinmeye çalışan aptalın tekiyim!
Umursamaz gibi görünüp umursayıp kuduran malın tekiyim!
Acıyla beslenen nefretle büyüyen kimsesizin tekiyim!
Küçük bir sevgi kırıntısına inanan geri zekalının tekiyim!
Her kesi kendi gibi gören acizin tekiyim!
Canının yanmasıyla kahkaha ile gülen bir manyağın tekiyim!
İntikam ateşi ile yanıp tutuşan zavalının tekiyim!
Ben acınası bir kızdım!
Hayata olan nefretin gücü ile güçlenen biri, Hayata parmak ucu ile tutan biri, Acıya acıyla karşılık veren bir mozarşist, Unutmak için bağımlı birisiydim...
Sadece nefret duygumu değil kendime olan bütün duygularımı yitirdim. Üzerime atılan ateşli okları soğukluğumla söndürdüm. Ben buzdum.
Bu hayattan kötüydüm, bu aciz dünyadan da acizdim.
"Ben hayata bir sokak lambası gibi kimsenin umursamadığı ısız bir sokağı aydınlatan sokak lambasıyyım."