Aşk, zehirli bir çiçekti. Çiçeği sevmek insana mahsustu. Zehirli olduğunu bile bile koklamak ise insanın kendine yaptığı bir ihanetti. Çiçek güzelliği ile büyülüyordu. Ancak kokladığı an anlıyordu insan kandırıldığını. İşte o an, her şey için çok geç olduğunu anlıyorsun ya, daha büyük bir ihanete uğrayamazdım diyorsun! İnsanın kalbi ihanet ettikten sonra, başka kime güvenebilir ki?
•bu kitap benden tüm plotoniklere gelsin!!🌻
Tous Droits Réservés