Peçeli Yârim

Peçeli Yârim

  • WpView
    Reads 996
  • WpVote
    Votes 43
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 1, 2023
"evlenmiycen ben kimseyle baba kendine gel" babam bana sert bir şekilde tokat atmıştı ağzıma gelen kan tadıyla dudağımın kanadığını anladım ****** "laaan bana yasımı bile tuturmadılar lan sevdiğimi toprağa vereli daha 6 ay oldu daha ciğerimi sökeli 6 ay oldu şimdi gelmiş diyorlar ki tekrar evlenceksin ben nasıl Ece'den başkasıyla olayım ha nasıl olayım " dedi genç adam ağlaması şiddetlenirken o da haklıydı kim sevdiğini üstüne başkasıyla olmak isterdi ki üstelik acısı bu kadar tazeyken hayla kanıyorken peki yaa genç kız babası yüzünden bilmediği tanımadığı bir adama gelin üstelik adamın yaraları bu kadar ağır ve tazayken ya birbirlerini yakacaklardı ya da yaralarını saracaklardı peki onlar ne yapacaktı??? (Peçeli yarim adında ilk kitaptır kitabın çalınması durumunda yasal işlemlere başvurlcaktır)
All Rights Reserved
#89
zorla
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines