Latte'li Yaşamlar

Kendi değerimin, potansiyelimin ve yapabileceklerimin farkına varmanın nasıl bir his olduğu beni irkiltiyor. Bu yüzden bazen içimi o kadar kızgınlık, pişmanlık ve kin kaplıyor ki... Kızgınım kendime, çünkü nasıl daha önce kendimin ne olduğunu göremeyip de bu hataları yaptım, hatta bazen hiçbir şey yapmayıp sadece zaman öldürdüm. Pişmanım, çünkü gözlerimin sadece görmek istediğini gördüğüm ve bunun beni sürüklediği yerlere sorgusuz gittiğim için. Ve kin... Bu da sadece bu yolda iyi niyetimi kullananlara. Ama bir yandan da tabiki gerçek kendimi keşfettiğim için içime dolan gurur, hırs, mutluluk ve bir sürü güzel şeyler var. Kötüyü görmeden iyiyi ve gerçeği anlayamıyor belki insan. Ya da iyinin değeri asıl o zaman ortaya çıkıyor. Şu an o kadar güçlü ve başarılı hissediyorum ki ve bu yolda kötüler kadar o kadar bana değer veren insanla da karşılaştım ki... Beni bugün ki ben yapan her şey o kadar nizamına göre yürümüş ki meğer. Ama yine de içimi dolduran bu sevginin ve mutluluğun yanında soğuması gereken yerler var. Onları da yeterli miktarda beslendiğim kaosla karşılayacağım.
Ben Carlotta. 25 yaşında, Fransız Dili ve Edebiyatı mezunu, annesi Fransız babası ise Türk olan ve Antalya'da doğup büyüyen bir kızım. Büyük hayallerle geldiğim İstanbul ve her gün yüzdüğüm derin dalgalar, bazen kurduğum hayaller ve inanmak istediğim peri masallarıyla birlikte 25 yaşında asıl gerçekliği gören Carlotta. Kendimi bulmak için o kadar yol katettim ve o kadar şey aştım ki, en sonunda kim olduğumu öğrendim. Asıl beni neyin mutlu ettiğini, içimdeki o huzursuzluğun ve boşluğun asıl sebeplerini, en sonunda aşkın ne demek olduğunu unutup da birini tanıyınca yeniden atmaya başlayan kalbimi...