Hiç
- Reads 440,387
- Votes 23,280
- Parts 200
Yok oluşu ve baştan başlamayı anlatan bir başyapıt
Yetişkin sahneler içermektedir
Karanlık dünyanın vicdansız prensi Salvatore ve sıradan hayatında kavrulup giden Ilgaz'ın eşsiz hayat hikayesi.
© Hakları saklıdır. Tek bir cümlesi ya da benzer bir konu alıntı yapıldığında yasal işlem yapılacaktır.
#1 Delidivane
#1 Şarap
#1 Mutsuzluk
#1 Yetişkin
#1 Aldatma
#1 Şirket
#1 Terkedilme
#1 İhtiras
#1 CEO
#1 Silah
Karanlık Dünya'nın en manyak adamlarından biri olan Robert Andreas Campbell çapkın ve sorumsuz oğlunu adam etmek adına bir yola baş koyar.
Bu yolda maksadı oğlunu kendi bildiği biriyle evlendirmekti. Tam da istediği gibi bir gelin adayı bulduğunu düşündü. Ama ne oğlu ne de gelini evleneceklerini bilmiyordu.
Ilgaz Amerika'ya geldiğinde hayalleri arasında kandırılarak zorla evlendirilme ya da dünyanın en duygusuz adamı ile birlikte olmak yoktu.
O sadece özgür olmak istiyordu.
Salvatore ise istemiyordu.
İstemiyordu.
İstemiyordu.
Evlenmek falan da istemiyordu!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KAM+18 (Tamamlandı)
"Şimdi, burda seni öpersem bana karşı çıkar mısın deam morte?" Deam morte, ölüm tanrıçası.. Kalbim tekledi. İçimde binlerce feryat yükseldi. Onun kucağında bir kedi misali, hayır tanrım bir çocuk misali tünemişken tıpkı bana yakıştığı gibi ölüme layık gördü. Bu caizimde bir hakaret değil övgüydü. Deam morte, ölüm tanrıçası. Ölüme hükmeden ama aynı zamanda da yenik düşen tanrıça. Ona engel olamazdım. İstesem belki beni öpmesine engel olurdum. Ama istediğim bir eyleme engel olmak istemiyordum. Bu yüzden gözlerim beklenti ile gözlerinden dolgun dudaklarına kaydığı vakit omurgam sıklaştı ve ben kucağında biraz daha gerildim. Belimdeki eli yavaşça yukarıya sürtündü. Kucağında oturduğum için yukarıya sıyrılan eteğim biraz daha yukarıya kaydı. Umrumda olmadı. Uzun sıcak parmakları saçlarımı sert bir şekilde kavradı ve ensemden baskı uygulayarak kendine çekti. Aynı anda verdiğimiz nefesler birbirimizin dudaklarında son bulmuşken dudakları başlangıcının sertliğine tezat narin bir şekilde dudaklarımı okşadı.Complete
NEFRET +18
"Adım Yazgı Karadağ." Adını tane tane, vurgulayarak söyledi. "Ölüm seni korkutmuyorsa..." Dedi üzerimdeki vücuduyla daha çok ezerek. "Günlerce inletirim seni altımda! Ölmek için yalvarırsın!"
LAVİNYA (+18)
"Kaçmayı deneme bile." Altın rengi gözlerinde samimiyet vardı hala ama bakışları normalden de sertti. "Dünyanın öbür ucuna kaçsan bile bulurum seni, Lavinya." Bulurdu, bunu biliyordum. "Ya kaçarsam?" dedim tüm cesaretimi toplayarak. "Ne yaparsın? Öldürür müsün beni?" Gözleri fazla sertleşti, artık samimiyet bile yoktu gözlerinde. Sadece buz gibi bakıyordu altın rengi gözleri benim mavi gözlerime. "Sana bir şey yapmak mı?" dedi, şaka yapıyormuşum gibi bana bakıyordu. "Sana bir şey yapmam, senin bir saç teline bile kıyamıyorum ki sana zarar vereyim, Lavinya'm." Benim adım Lavinya değil Gece demek istedim ama diyemedim, bu adama olan korkum fazla ağır basıyordu. Herkese dünyanın en acımasız adamı gibi davranıyordu ama bana kıyamıyormuş gibi yapıyordu, bana bakarken bile bakışları değişiyordu. Ondan korkuyordum ama ona bunu belli etmemek için yeminli gibiydim. O benim yoluma bir taştı, o kadar ağır bir taştı ki ondan kurtulamıyordum. "Ama Barlas'a verdin!" Korkumu belli etmemek için yeminli gibiydim. "Onu öldürmeye çalıştın! Bana değil ama sevdiklerime kolayca zarar verebiliyorsun, öyle mi?" Barlas.. Bu adamın askeri, benim ise sevdiğim adam. Şu anda neredeydi ve ne yapıyordu bilmiyorum ama çok endişeleniyordum. Bana değil ama aşık olduğum adama zarar verip beni alttan alttan tehdit ediyordu. "Öldürmeye çalışmadım, o bildiğin ölü." Tüm dünya durdu, nefes almayı bile kestim. Ne demişti o? Bana yaklaştı, bir elini belime getirip beni göğüsüne yapıştırdı ve bir eliyle kısa saçlarımdan geçti. Saçlarıma hayranlıkla bakıyordu. "Sana değil ama seni benden almak isteyen herkese zarar veririm, Lavinya. Söz konusu sen olunca herkesten ve her şeyden vazgeçmeye hazırım. Kendimden bile." Ondan asla kurtulamazdım, o bir komutan ve şirket sahibiydi. Bu ülkenin ve diğer ülkelerin sahibiydi. Ben ise onun tutsağıydım.
Nefes Ol Bana +18 ( Düzenleniyor )
Yazar Notu : 'Kalbinizi paramparça edebilecek bir sonu içinde barındıran duygu yüklü bir hikaye okumak üzeresiniz... ' " Niye bana öyle bakıyorsun ? " " Nasıl bakıyorum ?" " Senin için bi anlamım varmış , kıymetliymişim gibi ." Gözlerini kapatıp derin bir nefes çekti içine. " Öylesin çünkü ve sikeyim ben değilmişsin gibi davranmaktan çok yoruldum. Ne olacaksa olsun artık ." Gitarını bırakıp bir anda ayağa kalktı. Belimden tutup bedenimi bedenine yasladığında bunlar beni öpmeye başlamadan önce kulaklarımda uğuldayan son sözleriydi. --------------------------------------------------------------------------------- Dudaklarını boynuma yaklaştırırken belimdeki eli ile de beni kendine doğru çekmeye başladığında ona doğru meyillendim. " Alkolden ziyade teninle sarhoş olmayı tercih ediyorum bu gece." Dedikten hemen sonra dudakları boynuma değdi. Sadece öpmüyor, emiyor, ıslatıyor ve dilini gezdirerek belirsiz izler bırakıyordu tenimde. Ben ise başım arkaya düşmüş ağzım açık kalmış bir şekilde teslim olmuştum tamamıyla. ××××× Günün birinde kendinin de aşka düşebileceğine inanmayan bir adam, Sonsuza kadar boynu bükük kalacak sanan bir küçük kadın, Yanlarında ömrünün sonuna kadar bir başkasının suçunun cezasını çekmek zorunda kalmış insanlar, Taşlaşmaya mecbur bırakılmış yumuşak kalpler... Bu telaştan da öte bir hayat savaşı. Gerçeği bulmak ve onunla yaşamayı öğrenmek serüveni. Aşkı tatmanın , tutkuyu iliklerine kadar hissetmenin ise tam zamanı. Okurken nefesler tutulsun ve insanlar birbirleri için hep ferah bir nefes olsun. Hikayeme bir şans verirseniz sizi de dolu dolu alemine çekeceğine eminim. Sevgilerle...Complete
PEŞİMDEKİ İNTİKAM
PEŞİMDEKİ İNTİKAM Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece. Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı. Bugün geri dönüş yoktu. Acı iliklerine kadar işlerken, pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı. Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi. Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu... ... "Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm." Acı oydu. Acı, adamın duygusuzluğuydu. Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti. "En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir." Onun da ruhu ölmüştü. Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti. İLYA SOYKIR Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti. Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı. Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya. Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti. Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu. ATEŞ KARAHANLI Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi. O, acıdan yaratılmıştı. İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti. İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu. Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti. Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu. Tam anlamıyla... ⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.
Karanlığın Nefesi
Kitap bittikten sonra düzenlenecektir! Karanlıktı,hem de şu ana kadar görmediğim kadar karanlıktı. Işık gelen yere doğru yürüyordum,ama ben yürüdükçe ışık benden uzaklaşıyordu. Yürüdüm,yürüdüm ve sadece yürüdüm. Ama nafile ışığa ulaşamadım. Sonra etrafımı yine sis kapladı. Görüşüm bulanıklaştı. Yine aynı sesler gelmeye başladı. Olduğum yerde öylece durup sonumu bekleyemezdim. Bu karanlığa boyun eğemezdim! --------------------- Düşmanlığın içinde var olmaya çalışan iki aşık,iki düşman çocuğu,iki ruh. Alin Güneş Sare Akdemir Aksoy ve Kılıç Akdemir. Sonları nasıl olucak? Bu düşmanlığı yok edip aile mi kuracaklar? Yoksa düşmanlığa hapis mi olacaklar? Bunu zaman göstericek.... :Kurguda geçen isimler,kurumlar,hatta bazı yerler hayal ürünüdür:+18 sahneler olacaktır.
Zorla Yazılan Kader
Zorla Yazılan Kader "Bazı hikâyeler kalbe değil, mecburiyete yazılır."Complete
Aşığın Ölü Kalbi
Bazı şeyler unutulmazdı. 14 yaşında babasının onu para karşılığı satması sonucu taciz edilip hamile kalan Lavin Aksel üniversite sınavına gireceği gün Urfa'nın Ahter Aşiretinin ağası Afşin Ahter tarafından kaçırılır. Zaman zaman çıkmazda kalıp korku içinde çırpınan bir kalp ve sadece onun yanında atan ölü bir kalp. Geçmiş asla kendini unutturmazken bazen en sevdiğimiz şarkı veya yoldan geçerken duyduğumuz bir şarkı çoktan Lavin Aksel'in kaderi olmuştur. Aybars Baysal hayatını geride bırakıp yanlış yola saparken kuzeni ile düştüğü bu bataklıktan yorgun bir savaşçı, yaralı bir asker olarak çıkacaktı. Afşin Ahter yıllarca uzaktan sevmek zorunda kaldığı kadın zarar görmesin diye kaçırırken, Lavin için yaptığı tek hata hislerini karşılıksız kılmıştır. Tek gerçek seçimlerdi. Ama o seçimler yalnızca yanılgılardan ibaretti. Afşin Ahter & Lavin Aksel![İntihar Mektupları [ Tamamlandı ]](https://img.wattpad.com/cover/241113689-256-k462829.jpg)
İntihar Mektupları [ Tamamlandı ]
Her Salı saat 20.30 da posta kutunuzda siyah bir zarf görseydiniz tepkiniz ne olurdu? Tüm bunlar bir kadın tarafından yazılmış intihar ve aşkla harmanlanmış mektuplar... "Biliyor musunuz Bay K, bana aşık olacaksınız fakat ben o gün hayatta olmayacağım. Uzakta... sizden çok uzaklarda olacağım." 04.10.2020Complete![SAPLANTILI [+18]](https://img.wattpad.com/cover/239937608-256-k616975.jpg)
SAPLANTILI [+18]
🔴 Gönderen: ÖZEL NUMARA "Önce benim olacaksın. Acıyı her hücrende hissedeceksin ve sonrada öleceksin. ÖLÜMün de benim elimden olacak! 🔥(uyarıldınız) Başlangıç<05.09.20>
"Şimdi, burda seni öpersem bana karşı çıkar mısın deam morte?" Deam morte, ölüm tanrıçası.. Kalbim tekledi. İçimde binlerce feryat yükseldi. Onun kucağında bir kedi misali, hayır tanrım bir çocuk misali tünemişken tıpkı bana yakıştığı gibi ölüme layık gördü. Bu caizimde bir hakaret değil övgüydü. Deam morte, ölüm tanrıçası. Ölüme hükmeden ama aynı zamanda da yenik düşen tanrıça. Ona engel olamazdım. İstesem belki beni öpmesine engel olurdum. Ama istediğim bir eyleme engel olmak istemiyordum. Bu yüzden gözlerim beklenti ile gözlerinden dolgun dudaklarına kaydığı vakit omurgam sıklaştı ve ben kucağında biraz daha gerildim. Belimdeki eli yavaşça yukarıya sürtündü. Kucağında oturduğum için yukarıya sıyrılan eteğim biraz daha yukarıya kaydı. Umrumda olmadı. Uzun sıcak parmakları saçlarımı sert bir şekilde kavradı ve ensemden baskı uygulayarak kendine çekti. Aynı anda verdiğimiz nefesler birbirimizin dudaklarında son bulmuşken dudakları başlangıcının sertliğine tezat narin bir şekilde dudaklarımı okşadı.
More detailsContent Guidelines