A 2 cuadras de ti

A 2 cuadras de ti

  • WpView
    MGA BUMASA 8
  • WpVote
    Mga Boto 2
  • WpPart
    Mga Parte 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Wed, Nov 10, 2021
WpInfo
Fiction
Romance
Hace mucho tiempo fui una chica buena, "hace mucho", pero aún no lo suciciente... como para dejar de recordarlo, creo q más bien ese pasado me perturba cada noche, ¡cuando era feliz!, ¡cuando era buena!, pero hace exactamente 2 años, 1 mes y 19 días que fui terriblemente asesinada por unas picsiopatas mariposas que desidieron dejar de revolotear en el estomago de quien amaba, ¿como olvidar esa fecha?, cuándo fui destruida por una simple metáfora. Desde entonces mi corazón anda diambulando, siempre de negro, me han dicho que una que otra noche lo encuentran en ese morro donde nos despedimos, me cuentan que por alguna razón siempre anda con un cigarrillo en la mano derecha y la otra la lleva escondida en uno de los bolsillos de esa larga chaqueta que suele vestir. Desde entonces no lo he vuelto a ver pero les creo cuando me confían que ya no sube la mirada. ¿Les comparto un secreto? Antes de que todo esto pasara, antes de que esas estupidas mariposas desidieran acabar con mi relación, antes de eso, nunca antes había visto diambulando a mi único órgano dramático, quizas porque en ese entonces, lo tenía dentro.
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • El Alma no es ningún cuento
  • La venganza del DIOS DEL FUEGO
  • Final de la Dinastía Pirata
  • Diario de un suicida
  • Entre mariposas
  • ¿Quién entiende a los hombres?
  • Él y solo él.
  • Merezco ser amada?
  • Pequeña Hoult.

No es una novela de amor, ni de ficción, ni de todas esas historias a las que estáis y estoy acostumbrada a leer. Quiero contaros mi trayecto de Vida hasta hoy. No soy nadie más importante que nadie, para empezar porque todos somos excepcionales y únicos. Absolutamente todos. Pero sí que mi mirada hacia la propia esencia de la Vida no es común, y compartirla hace que las personas que me escuchan tengan "clicks" (ese resonar que se produce en tu interior con algo que alguien dice y que no sabías que sabías pero haces consciente lo inconsciente y la magia aparece para continuar con tu propia evolución personal) y una vez que eso sucede...ya no hay marcha atrás, porque igual que las mariposas, solo sabemos ir hacia adelante, aunque para comprender nuestro proceso hemos de mirar hacia atrás. Todo es un proceso, y al final todo está bien.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman