KAYIT

Alevlerle dolu içim,korlarda yanıyorum
Aşkın şarabından içtiğim gün zehrini bir göle akıtttığımı sanıp orda yıkanmıştım.
Ama o su,
Zehrin vücuduma girdiğini belirtendi.
Ateş bizim tüm benliğimizi sararken biz en dibindeydik.
Kalp bu dedikleri şeyde hayatın akışında sıkışıp kalmayı bekledim.
Yağmur damlalarında ellerimi gökyüzüne açıyordum.
Belki bir uydurmadır belki tüm benliğim bu çemberin dışına çıkmaktır diye
Oysa ki asıl ateş bendim çemberin dışı diye bir yer yoktu bana.
Sadece aklımda ki paranoyaların satırları ve ateş.