HAHA.

Yine sıcak bir gündü ve ben üstüme aşırının aşırısı bol gelen pijamalarımla zemin katta olan balkonda oturmuş Wattpad'de kitap okuyordum. Altımdaki bol şort pijama altımdan düşecek gibi olunca kalkıp yukarı çekiyordum. Arada da etrafa bakmayı ihmal etmiyordum. Kahvemin son yudumunu da ağzıma doldurdum ve ağzımda salak gibi çalkalamaya başladım. Kendimi dışardan izlesem tır deli diye kaçardım. Neyse konumuz bu değil. Sırtında çanta olan yüzünü pek göremedğim ama "baby face" oldugunu düşündüğüm bir çocuk geçiyordu. Kahveyi ağzımda çalkalamaya devam ederken kalkıp daha yakından izlemeye karar verdim. Yüzünü görmek istiyordum. Çocuk tam önümden geçiyordu ki kaldırımın taşları yeni döşenirken balkonun önündeki daha kurumamış olan taşlardan ibnelik olsun diye söktüğüm çukura takılıp düştü. Bu nasıl bir manzaradır.. Anırarak gülerken ağzımda kahve çocugun totosuna dökülmüştü. Gülerken yerde tepindiğim için altımdaki pijama aşağı düştümüştü gülmekten fark etmemiştim. Yerden silkenerek kalktı ve bana baktı. Karnını tutup, gülerek bel altıma baktıgında bende "açıkta bişimi var olom" bakısıyla çocuga baktım. Hala soluksuz gülmeye devam ettiğinde kendime kafamı eğerek baktım. Çabucak altımdaki pijamayı yukarı çektim ve çocuga utanarak bakmaya basladım. Çocukta önceden fark etmediğim bir "tip" vardı. Ağır ergenlik dönemlerini çoktan atlatmış 17 yaşında bir kız olmam "meteor" kelimesini sesli olarak söyleyemeyeceğim anlamına gelmez. Bir süre bıyık altından gülerken çocugun hafif bir sırıtmayla arkasını dönüp yürümeye başladıgı anda "pua" diye bir ses çıkartarak gülmeye başladım.

Çocuk yönünü değiştirip bana baktıgında konusacağını anlamıştım.

"Haha."