ZAMANSIZ

Yeni bir güne mutlu bir şekilde " MERHABA! " demek isterdim ...

Annemin tatlı sesiyle uyanmak babamla bir şeyler yapmak..

Şimdi annen baban nerede diye soracak olursaniz onları küçük yaşta kaybettim nasıl öldükleri hakkında hafizamda kalan sadece annemin çığlık sesi ve dumanlar gerisini hatırlamamakta beynim ant içmişti sanki belki de yaşımın küçük olmasından kaynaklaniyordu kim bilir. .Adım Melis aslında Buket ,aslında Melis gerçek ismim değil nasıl olduğu hakkında tek bildiğim nerede olduğunu bilmediğim dadımın beni bu yetimhaneye bırakırken "Buket bak kızım şimdi benim bir yere gitmem gerek sonra geleceğim ben.. sen burada yaşayacaksın artık ..adın bundan sonra  Melis "

bu sözleri kalmıştı hafızamda sonra beni öpüp ağlayarak yanımdan ayrıldı .

O günden sonra her gün dadımın ne zaman geleceğini bilmeyerek her gün yaşlı gözlerle bekledim onu ama gelmedi...

Tam 8 yıl dadımın geleceği umuduyla avuttum kendimi şuan 17 yaşındayım ..