Kod: 91

Su birikintileri, çıkmaz bir labirent, yanan evler, kayıp insanlar, ve o çaresiz insanların göz yaşları...
Neredeydi? Onu göremiyordum. Yeşil gözleri her yeri taradı. Kimi aradığını bile bilmiyordu oysa ki.

Küçük kız küçük parmaklarına seslerin susması adına kulağına, görüntülerin puslanması adına gözlerini sıkıca yumdu. Ellerin de telefonla konuşan insanların ayakları su birikintilerine dokunup uzaklaşıyordu. Çamurlu su her yere bulaşıyordu ve büyük bir sessizlik...

Bir ayak sesi geldi uzaktan. Gelen kişinin görüntüsü geçen arabanın farıyla duvarda belirdi ve geri kayboldu. Yeşil gözlü kız dönüp bakamadı ona, bakmak istemedi. Çünkü bakarsa bugünün acısını herkese haykıracaktı, bakarsa ağlayacaktı, bakarsa kaybolacaktı o gözlerde ve o geldi elini uzattı küçük kıza.

"Malah masa lalu mengikat kita bersama. Beritahu saya, apa nasib yang cukup untuk menghalau kita, gadis kecil?" diye fısıldadı küçük kız'ın kulağına doğru. Biraz daha yaklaştı ve;

"Geçmiş bile bizi birbirimize bağladı. Söyle artık hangi kader bizi uzaklaştırmaya yeter küçük kız?"

Işıklar söndü, yağmur damlaları sessizliği yok etti ve acılar bir bir ruhunu damgalamaya yemin etti küçük kızın.

.KİTAPTA +18 RAHATSIZ EDİCİ İŞKENCE VS. SAHNELERİ BULUNMAKTADIR BİLGİNİZE.

Yazılma tarihi; 01.11.2021
Yayınlanma tarihi: 19.03.2022

.BU HİKAYENİN TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

.BAŞKA BİR HESAPTA AYNI HİKAYENİN OLMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

.KİTAP OLDUĞUNCA KLİŞEDEN UZAK TUTULACAKTIR.

.ARGO KELİMELER İÇERİR! RAHATSIZ OLUPTA OKUYORSANIZ EĞER SAÇMA YORUMLAR'DA BULUNMAMANIZ ÖNEMLE RİCA OLUNUR.

. REKLAM VE İŞ BİRLİĞİ İÇİN: Dm/ instagram: @nur.yldrm0_0