ATEŞ KÖRÜKLERİ

Bir kadın vardı;

Kirpik uçlarından dudaklarına inmek en az üç gün sürerdi. Dudakları yangın.. Dudakları infaz.. Beni ne zaman öpse aklım ellerimde titrerdi. Gözlerinde iki ton; biri masal, diğeri gerçek. Ve SİYAH o günlerde çok eğlenceli bir renkti..

Bir kadın vardı;

Kelimeler cümle içlerinde terlerdi.Harfler bilirim ağzından çıkarken nemli,heceleri endişeli sesler. Beni en az üç nokta severdi.. Şarkılar o konuşunca en güzel yerlerinde biterdi..

Bir kadın vardı,

Ellerinde depremler.. Uzattığı tırnaklarında törpülenmiş fay hatları.. Üşümüş parmağında halk sabahı endişeyle beklerdi. İnceymiş parmakları elimi tutsa 7.4 sallanırdı içim. Hiç üzülmedim içimde ölen geçmişim için..

Bir kadın vardı;

Saçlarının hammeddesi bir meleğin sesiydi. Ensesinin üzerine düşen gölgesinde dinlenmek her halimin dingin büyüsüydü. Alnının üzerinden sızıp göz altına kadar inen tek teli için çok uykular katlettim. Ve ben o cinayetleri kararmış göz torbalarının üzerinde onunla birlikte seyrettim...