You changed everything

You changed everything

  • WpView
    Reads 16
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 21
WpMetadataReadMatureComplete Fri, Dec 3, 2021
Ik besluit op een bankje te gaan zitten. Ik pak mijn mobiel, waar ik notities open en begin te typen; Lieve papa, Was je nou maar hier. Kon ik je nu maar om raad vragen, jouw troostende armen even om me heen voelen. Papa ik mis je meer dan ooit, waarom moest dit jou overkomen? Nu heb je eindelijk je rust gevonden, maar heb je mij achtergelaten. Papa als je meekijkt, weet je wat ik moet doen? Wil jij er alsjeblieft voor zorgen dat Daan mij niks aan doet, niet nog meer? Kon ik nu maar even naar je toe, jij wist altijd wel raad... Moet ik nog wel door met Daan? Kan ik hem voor de keuze zetten om voor therapie of voor mij te kiezen? Wat als we later kinderen hebben? Zal hij dan ook zo tegen hun doen? Dan bel ik de politie hoor, papa help me alsjeblieft. Kusjes van je kleine meisje.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • La Mia Luce (uitgehuwelijkt)
  • He's the Angel, I'm the Demon ✔ || #Netties2017
  • It All Changed (dutch)
  • Enemies to lovers
  • Een speling van het lot
  • Tussen Woede En Liefde
  • Laat Ons Helpen
  • Schaduw brenger | Deel 4
  • Robin Moss The Human
  • jeugdzorg // bankzitters

"Malak..." Zijn stem is zacht, bijna fluisterend, maar er zit iets onder. Iets onvermijdelijks. "Ik ben dit huwelijksspel zat." Hij stapt naar voren, langzaam, alsof elke centimeter die hij dichterbij komt de lucht zwaarder maakt. Zijn ogen blijven op de hare gericht, onbewogen maar brandend vanbinnen. Dan, zonder haar los te laten met zijn blik, legt hij zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn adem is warm, zijn neus schuurt zacht langs de hare. Malak voelt hoe haar hartslag in haar keel klopt. De tranen prikken in haar ogen voordat ze het zelf doorheeft. "Wat... wat voor spel?" stottert ze, haar stem breekt. Ze weet niet meer welke woorden ze wilde zeggen of waarom ze überhaupt nog iets wilde zeggen. Dan gebeurt het. Zijn lippen vinden de hare. Zacht, maar vastberaden. Alsof hij de grens tussen hen in één adem besluit te doorbreken. Voor een paar seconden geeft ze zich over, haar hoofd leeg, haar lichaam gevangen in die ene aanraking. Dan duwt ze hem abrupt weg, haar vingers trillend op zijn borst. Haar adem gaat snel. Ze haalt diep adem, probeert haar stem te vinden. "Zei ik je niet," zegt ze langzaam, met een trillende ondertoon, "dat je nooit een vrouw moet zoenen waar je geen gevoelens voor hebt?" Zijn mondhoeken trekken nauwelijks merkbaar omhoog. Hij pakt haar pols, trekt haar met een ruk weer naar zich toe. Zijn andere hand glijdt naar haar kaak, houdt haar stevig vast. Voordat ze zich kan verzetten, voelt ze opnieuw zijn lippen op de hare, harder dit keer, intenser. Zijn vingers drukken zacht in haar huid, zijn adem vermengt zich met de hare. Wat betekent dit? Houdt hij ook van haar, net zoals zij van hem houdt? ✔️ Al mijn ficties, inclusief de korte verhalen en gedichten, zijn van mij✔️

More details
WpActionLinkContent Guidelines