Bırak ÖLSÜN

Bırak ÖLSÜN

  • WpView
    Reads 14
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Aug 7, 2023
Neyim ben? Yalanlar üzerine kurulmuş dünyanın ölümsüz tanrıçası mı? Ölümü yaşatabilir miydim? Yoksa o beni öldürebilir miydi? Kazanamayacağımı bildiğim halde bir rulet masasına oturdum. Silah olarak onun elleri vardı kalbimin üzerinde. İçimden 10'a kadar saydım ve ölmeyi diledim Tanrıdan. Lakin gerçekler yüzüme bir tokat gibi vuruldu ve anladım, ölmeyeceğimi hep ölüm döşeğinde kalacağımı ve daima acı çekeceğimi... Ben bu dünyadaki yerimi sevmiyorum. Ben bu dünyada daima acı çeken iyi karakter olmak istemiyorum. İyiler kaybederdi ve ben kaybetmek istemiyorum. Bir yandan da yaşayı arzulatan ölüm meleğinin pençesindeyim ve bundan memnunum. Ben Venüs adımı daima sıcak olan ve iyiliği temsil eden bir gezegenden almışım. Ben Çoban yıldızı, ben ilk görüşte ölüme aşık olmuşum. - Venüs ve onun gibi olan 8 kişi bir örgüt tarafından kaçırılır ve onların özel güçlerinin olduğunu, onları korumak için orada tutmaları gerektiğini söylerler. Venüs ve diğerlerinin özel güçleri vardır ve Venüs'ün özel gücü yaşatmaktır, aynı zamanda ölümsüz olmaktır. Yalnız Venüs'ün fark ettiği detay ile aslında bir kişinin eksik olduğunu anlarlar. 9 kişi bir olurlar ve dünya ile savaşmaya başlarlar. Ama ilk önce kayıp olan 10. Kişiyi bulamaları gerekir.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • On Üçüncü Pay
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Vortaris
  • YAPAY KALP +21
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • Albay Kızı
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • DUHUL

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines