Nous avons mis à jour nos Directives du Contenu.
Consulte les dernières directives pour continuer à partager des histoires en toute sécurité.
En savoir plus 
PANAYIR
  • WpView
    LECTURES 18
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Chapitres 2
WpMetadataReadContenu pour adultesEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication mar., avr. 19, 2022
WpInfo
Fiction
Romance
Ve uzun bir paragrafın anlamsızlığı belirir bir 'ama' ile... Bir korkağın güçsüzlüğü ne kadar güçlü akabilirdi damarlarında? Ne kadar seyir halinde kalabilirdi engebeli yollarda? O korkağın aynaya baktığı kişiye karşı korkusuzluğu ortaya çıkardı bir tek. Sözlerinde taşıdığı kırık ayna parçalarıyla bir tek kendi benzini kanatırdı o korkak... Kendini kendinden dışlayan o çirkin korkak , dışlanmışlığın verdiği yükten sızlanır dururdu kendinde oluşturduğu kanamaya başlayan dikiş izlerini görmezden gelerek. Kanayan ruhunun karanlığında tutsak kalmış kız çocuğunun , dikiş yaralarından öptüğünü farkedemiyordu kendine körelmiş gözleri. Avuçlarından zorla alınan ışığın ona tekrar verilmesine ihtiyaç duyardı , karanlıkta yön bulma uğruna dizlerini yaraya bağımlı haline getirmiş bu kız çocuğu... by VAVEYLÂ
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives du Contenu