UÇUŞ 1504

UÇUŞ 1504

  • WpView
    Reads 20
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureComplete Fri, Dec 3, 2021
İstanbul semalarında hava tertemizdi ve akşam güneşi kendini belli ediyordu gök kızıla çalıyordu ve bu renge bayılırdı. Kaptanın anonsundan sonra bir ufak toparlanmış ve elleriyle yine bulduğu en sağlam yere tutunmuştu. Kemerini bir kez daha kontrol ettikten sonra gözlerini kapatıp çene kemiklerini sıkmıştı. Dişleri acıyordu ama aldırış etmedi. İniş onu her zaman daha fazla ürkütmüştü. Tekerlerin piste değdiği esnada yüreğinin hoplaması. Uçağın küçük kanatçıklarının bir yukarı bir aşağı inip kalkması, seslerin daha belirgin duyulması... ''pisliklerde korku duygusu var mıydı?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Kırık Kanatlar
  • Ceza Kulübü
  • Gönül Harbi (Gerçek ailem)
  • LÂL/Gerçek ailam
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
  • GÜNCE | Gerçek Ailem
  • DELİNİN EN KOYU TONU [+21]
  • Umay-Gerçek Ailem-
  • SESİZ KIRILIŞ

Annesini kaybettikten sonra Mira'nın hayatında geriye yalnızca suskun bir dede, yarım kalan sorular ve yıllardır anlatılan nefret hikâyeleri kalmıştı. Tek bildiği şey, Ataman ailesinden uzak durması gerektiğiydi. Ama bazı insanlardan uzak durmak sandığı kadar kolay olmuyordu. Bir kavga her şeyi değiştirdiğinde Mira kendini geçmişin ortasında buldu. Çünkü yıllardır düşman olarak anlatılan insanların bakışlarında bile saklanan gerçekler vardı. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında insan, en çok kendi ailesinden korkuyordu. "Beni koruduklarını söylüyorlardı. Ama kimse benim neden korunmam gerektiğini söylemiyordu."

More details
WpActionLinkContent Guidelines