UÇUŞ 1504

UÇUŞ 1504

  • WpView
    Membaca 20
  • WpVote
    Vote 0
  • WpPart
    Bab 3
WpMetadataReadDewasaLengkap Jum, Des 3, 2021
İstanbul semalarında hava tertemizdi ve akşam güneşi kendini belli ediyordu gök kızıla çalıyordu ve bu renge bayılırdı. Kaptanın anonsundan sonra bir ufak toparlanmış ve elleriyle yine bulduğu en sağlam yere tutunmuştu. Kemerini bir kez daha kontrol ettikten sonra gözlerini kapatıp çene kemiklerini sıkmıştı. Dişleri acıyordu ama aldırış etmedi. İniş onu her zaman daha fazla ürkütmüştü. Tekerlerin piste değdiği esnada yüreğinin hoplaması. Uçağın küçük kanatçıklarının bir yukarı bir aşağı inip kalkması, seslerin daha belirgin duyulması... ''pisliklerde korku duygusu var mıydı?
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • YANLIŞ KİŞİ (İntikam)
  • ELİM SENDE [BXB]
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ
  • Ölüm Oyunu
  • YAMAÇTA'Kİ EKİN
  • 5. seviye
  • 11 GÜN [Ara Verdi]
  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • ÂFİTAP

"saçlarıma dokunma!" ondan uzaklaştım. "bana ne yaparsan yap ama onlara dokunma!" "Onları keseceğim!" "h-hayır onlar annemden bana kalan son şey onlara dokunma n-ne olur.." ağladı. "istersen döv canımı yak ama onları elleme.." belime gelen saçlarımı tutup çekti. "onları kesip sana yedireceğim." dedi ve güldü.. "senin ölümün benim elimden olacak unuttun mu?"

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan