He was good S.T.A.L.K.E.R

22 yaşımdayken Ukrayna ordusuna alındım. Hepimiz askere yeni alındığımız için ne ekibimden ne de takımımdan kimse Bölge'de gönüllü olmadı ama eğlenmeye çalıştık. Bir süre, geceleri kamp ateşi etrafında şarkılar söyleyip votka paylaşıp gitar çaldığımız bir kamp gezisi macerası gibi davrandık. Evgeny kadromuzun gitaristiydi, askere alınmadan önce müzisyendi ve her gece bizi uyutmak için çalardı. İlk zayiatımızı vermeden yaklaşık bir ay önce ölümü unuttuk. Pavel, mutantlar tarafından saldırıya uğradığında köprüyü küçük bir müfrezeyle koruyordu. Geldiğimizde parçalar halindeydiler. Onları ceset torbalarında üsse geri götürdük, kimse gözlerinin içine bakmaya cesaret edemedi. O güne kadar, Bölge'ye konuşlanmamıza yol kenarındaki pikniğe giden bir çocuk gibi davrandık. "Peki ya ölürsek?" o günden önce düşünürdük ama şimdi ölüm hep aklımızda. Evgeny şimdi Bölge'ye gitti ve onunla birlikte uyku gecelerimiz.

Bu hikayeyi S.T.A.L.K.E.R adlı oyundan ilham alarak yazdım. Oyunun hikayesine alternatif bir hikaye yazmak istedim. Pek edebiyat bilgim yok, sadece aklımdakileri yazıya çevirdim.