KUSURSUZ

"Boran!" bağırmamla arkasına döndü. Arkasına döndüğünde sorgulayan gözlerle bana baktı
"Noldu Ekin?" bir kaç adım daha atıp dolu gözlerle iyice yanına yaklaştım.
"Ekin noluyor niye ağlıyorsun? sen. Biri mi bir şey yaptı söyle çabuk biri bir şey mi dedi?!" aşırı sinirlenmişti belliydi her sinirlendiğinde olduğu gibi alnında ki damar belirginleşti konuşmadan bekledim Boran hala devam ediyordu sorular sormaya derin bir nefes alıp konuştum
"Sen!" dedim ağlamaya yüz tutmuş çatallaşmış sesimle. Anlamayan ifadeyle yüzüme baktı
"Kıracak bir şey mi yaptım seni ne yaptım?" gözlerine bakıp bu sefer içimden geçen her şeyi söylemeye başladım ilk defa.
"Niye beni görmüyorsun Boran niye herkesi gözün görüyor niye beni görmüyor, bana gelince niye kör oluyorsun?" anlamayan gözlerle bana bakıyordu
"Anlamıyorum Ekin ne demeye çalışıyorsun?" kendimi tutamayıp ağlamaya başladım bir yandan göz yaşımı silip bir yandan konuşmaya başladım
"Gerçekten hiç mi hissetmiyorsun? Ben sana bu kadar aşıkken, gözünün içine bakıyorken, bir lafınla gözlerimin parlamasına sebep oluyorken hiç mi beni fark etmiyorsun? Söyle yalvarırım" kendimi inanılmaz aciz hissediyordum. Boran sağa sola baktı önce burnunu çekti biraz zamandan sonra konuşmaya başladı
"Ekin bak bana" gözlerimi kaldırıp Borana baktım
"Sen daha büyümemişsin o yüzden bu söylediklerin ve hislerin. küçük olduğuna veriyorum bu aptal sözlerini sen benim kardeşimsin bunu aklından çıkarma olur mu? Böyle bir şeyin imkanı yok. Şimdi eve git ve uyu bunları hiç duymamış oluyum anlaştık mı?"