broken love - Majcix❄️ - Wattpad

Story cover for broken love by m_majcixx

broken love

Leituras 853
Votos 161
Capítulos 50

Leituras 853
Votos 161
Capítulos 50

bliskość dotyk miłość poezja toksyczność uczucie

,,Upadłam na zimny chodnik, ostatnie co ujrzałam to twarz, na której widniała złość wymieszana ze strachem oraz łzy spływające po jego gładkiej skórze. Czułam przeszywający mnie ból w okolicach brzucha, obraz powoli się rozmazywał, a w tle słyszałam stłumione krzyki i szloch. Ich głosy stawały się coraz mniej słyszalne, a ja pogrążałam się w towarzyszoncemu mi mroku i pustce. Było to dość przyjemne czułam, jakby cały ból powoli ustępował...''  

   ***

M<3Todos os Direitos Reservados

bliskość dotyk miłość poezja toksyczność uczucie

Índice

50 capítulos

Inscreva-se para adicionar broken love à sua biblioteca e receber atualizações

ou

#27toksyczność

Diretrizes de Conteúdo

Talvez você também goste

Zawsze i na zawsze, de Aga_Mirabelka

To nie są zwykłe wiersze, nie znajdziesz tu żadnych wyszukanych środków stylistycznych i zawiłych metafor, tylko nagie emocje, prawdziwe, pełne zarówno brzydoty jak i piękna. Te zapiski to próba wyrzucenia z siebie smutku i żalu, próba ucieczki przed światem, pełnym pozorów i złudnego szczęścia. To skrajne emocje, które niektórzy z nas muszą skrywać pod maską uśmiechu.

Nie trzeba mnie ratować, de AMTamarska

Emocje zaklęte w słowach, cicho, nieśmiało, jakby dusza bała się mówić zbyt głośno. Ułożone z rozsypanych liter, które długo nie znały swojego miejsca, a jednak odnalazły się w ciszy wersów. Między linijkami pulsuje zmęczenie, tęsknota i niewypowiedziany żal, jak ślad po czymś, co było ważne, a odeszło bez pożegnania. Każde słowo niesie ciężar tego, czego nie dało się zatrzymać i delikatność tego, co wciąż próbuje przetrwać. Te teksty nie krzyczą. One drżą. Proszą tylko o chwilę uważności, o jedno ciche spojrzenie w głąb. Bo czasem ból nie potrzebuje ostrych krawędzi - wystarczy, że osiada w słowach jak kurz na sercu i zostaje tam na długo.

Śnieżyny, de Sonseeahrai

W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, przesady I patrzcie na mnie, patrzcie, bez żadnej żenady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Bierz łuk! Napinaj swój łuk! I smukłą wypuść strzałę Dmę w róg! Niech zabrzmi mój róg! I zagra naszą chwałę - "Polowanie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Czart wbił sztylet po rękojeść między nasze dwa narody I nienawiść wnet zagrała, o piędź ziemi, kroplę wody Inna krew i inna mowa, inny bóg i kolor szaty Chociaż obaj żeśmy wyszli z takiej samej kurnej chaty - "Przeprosiny" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe"

Instrukcja obsługi siebie#, de DraftChaos

„Dzieta" to zbiór refleksyjnych wierszy, które zatrzymują tempo codzienności i pozwalają odetchnąć. Każdy wers jest zapisem momentu świadomości chwil w których człowiek zdaje sobie sprawę ze zmęczenia, presji i konieczności bycia „online", a jednocześnie uczy się odnajdywać ciszę i obecność we własnej głowie. To poetycki przewodnik przez codzienny chaos, subtelny dialog z czasem i sobą samym, który pokazuje, że prawdziwa obecność zaczyna się tam, gdzie kończy się pośpiech. Z lekkim oddechem, bez presji, „Dzieta" pozwala czytelnikowi zatrzymać się, rozejrzeć i odnaleźć spokój w prostych, intymnych momentach.

Talvez você também goste

Slide 1 of 4

Zawsze i na zawsze cover

Nie trzeba mnie ratować cover

Instrukcja obsługi siebie# cover

Zawsze i na zawsze

To nie są zwykłe wiersze, nie znajdziesz tu żadnych wyszukanych środków stylistycznych i zawiłych metafor, tylko nagie emocje, prawdziwe, pełne zarówno brzydoty jak i piękna. Te zapiski to próba wyrzucenia z siebie smutku i żalu, próba ucieczki przed światem, pełnym pozorów i złudnego szczęścia. To skrajne emocje, które niektórzy z nas muszą skrywać pod maską uśmiechu.