GOT AWAY!
- Leituras 692
- Votos 112
- Capítulos 30
MaduroEm andamento
Última atualização qui, mar 10, 2022
...
"Is he my son?" Bumilis ang tibok ng puso niya sa tanong nito.
'No! Kahit kailan hindi mo dapat malaman may anak tayo! Wala kang karapatan!'
Natatakot siya na pag nalaman nito na may anak sila. Baka kunin niya ito sa kanya. Hindi niya iyon kaya, at ikamamatay niya.
She posture his thought. And smile. Hindi niya dapat ipakita ang kaba niya. "No"
"Are you sure, he looks like me!"
Hindi maitatangi mag kamukha sila. Carbon copy niya ito. Siya ang nag dala at nag luwal pero lahat ng features ng anak nakuha nito sa ama niya. Kay Aries!
"Yes! Pinag lihian kita pinag bubuntis ko siya. Mahilig kong tignan picture mo. Ewan ko ba! Yun lang ambag mo!" Natatawang sabi niya dito.
'Great excuse! Ang lame ng excuse mo! Para mo din sinabi hindi mo siya makalimutan at pinag lihi mo pa sa kanya anak mo!'
"Really?" Bakas sa mukha nito na hindi naniniwala sa sinabi niya.
"Daddy!" Kumalas sa pag kahawak ang anak niya at tumakbo sa papalapit na ama amahan.
"Luan... He is the father."
"Luan? My cousin?" Gulat na sabi nito.
"Yes! And nice to meet you Aries! I'm glad to see you again wearing that uniform, pilot kana!" She said. At lumapit sa kinaroonan nila Luan. "By the way, mauna na kami!"
Tumango din ang nobyo niya sa ex niya. Sympre mag kakilala sila. Mag pinsan sila. Pero bago pa sila nakaalis natigilan siya sa sinabi ni Aries
"Sigurado kang hindi ko siya anak? At anak siya ni luan? Dahil pag nalaman ko anak ko siya hindi lang siya ang babawin ko." Tumingin si Aries kay Luan at binalik ang tingin kay Soleil. "Dahil pati ikaw ay babawin ko, babawiin ko ang akin. Babawiin ko mag ina ko."
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
LETTERS OF HEART(Completed)
"Nazy wait. Oy teka lang. Wag ka naman ganyan."-salamat at nahabol ko siya. Ngayon ay hawak ko na yung braso niya. "Laren bitawan mo ko please. Ok lang yun. Congrats nga pala ha. K-kayo na p-pala ni Mi-miss Chiyuu. Hehe."-nakatalikod padin siya sa akin and now I know she's definitely crying. Nag-automatic yung katawan ko na parang magnet at humarap sa kanya sabay niyakap ko agad. I don't want to see her crying for some false conclusion. "Sssh. Stop crying. I and Chiyuu are not on."-yakap ko siya ng mahigpit niyan. "I'm not in the position for being like this."-Nazy and then humigpit yung yakap ko sa kanya. "Stop saying like that because you are in position."-ako. She stops crying and look straight in my eyes. I only smile at her and then she hugs me so tight after that. I hope she knew what I'm trying say. N/A: Author (Meah) --It is just a part of the story and I'll sure all of you it is worth it to be read-- " .. Love is like a plane... It will crushed and it will surely fall sometimes but the thing is that the objective of a plane is to keep on flying till heaven reach and till destination is not yet to come .. "Concluída
The HUNK Mathew( Soon To Be Publish )
Warning: SPG / R-18 / Mature Content. 💘 Super tycoon Mr. Arthemio Mondragon Filipino spanish and Mrs. Rosemarrie velle Monteverde, Filipina the owner of Int'l Air lines company all over the world. Mathew Andrei Monteverde Mondragon, thirty years old. The only heir and he's a perfect packages. "No! i said! walang kasalang magaganap hindi ko hahayaan na manipulahin mo ang buhay ko! I'm old enough dad para ikaw ang mamili ng babae'ng pakakasalan ko! Magmula ng mamatay si mommy lahat ng gusto mo ay sinunod ko! But this time ay ako naman ang masusunod! "Bastard! h'wag mong ubusin ang pasinsya ko mathew! Bata palang kayo ay naitakda na ang kasal n'yo! Ngayon ang tamang panahon para sa pag iisang dibdib ninyo ni Beatres! "Hindi dad hinding hindi ako magpapakasal sa kanya! Magpapakasal lang ako sa babae'ng mahal ko! Mabilis ang pagbulusok ng jet plane at kamatayan ang naghihintay sa binata. "Patawarin mo ako lord sa lahat ng naging kasalanan ko at sana ay patuloy mong gabayan ang aking ama. I'm so sorry dad...alam kung naging suwail akong anak. Hope to see you again in our next life, i love you dad. Iyon ang huling salita na iniwan bago nagdilim ang lahat.Concluída
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Concluída
The Playboy's Wife [CACAI1981 XCLUSIVE)
(for mature readers only! 18+) "Let's get married" ang biglang suhestiyon ni Deven. Nanlaki ang mga mata ni Rain, di siya makapaniwala sa sinabi ng kaharap. "What are you talking about?" ang takang tanong ni Rain. "It's a win-win situation for us, just think, it will be easier and saves us from the inconvenience, na magsampa pa tayo ng kaso sa isa't isa, for the child custody. Mukha namang wala sa ating dalawa ang gustong mag give up sa baby" ang paliwanag ni Deven. Hindi sumagot si Rain, maging asawa niya? Ni Deven O' Shea? Ang kilalang playboy? Hindi niya yata kayang makasama sa iisang bahay ang taong kinamumuhian niya, dahil sa pang-iiwan nito sa kanyang bunsong kapatid. O dahil ba sa hindi niya kaya ang kakaibang karisma na hatid ng lalaking ito sa kanya? Rain thought. Deven saw the doubts in her eyes, he wrapped his arms across his chest, leaned at the backrest of his chair, and smirked at her. "You don't have to worry Miss Rain Pluma, you're not my type, your virtue will be intact, because I will never ever fall for you" ang mariing sabi ni Deven. Dahil sa isang aksidente ay namatay ang buntis na kapatid ni Rain Pluma. Pero nagawang sagipin ang baby na nasa sinapupunan nito. Inangkin ni Rain ang bata at itinuring na tunay na anak. Ngunit anong gagawin niya, kung isang araw, ay biglang dumating ang ama ng bata, ang kilalang playboy na si Deven O' Shea, at kinukuha sa kanya ang baby? Tatanggapin ba niya ang alok nitong kasal, para huwag lang mawala sa kanya ang anak? Pero papaano kung kagaya ng kapatid, ay mahulog din ang kanyang loob sa lalaking, ginagawang parang damit lang ang babae kung magpalit, pipigilan ba niya ang sarili? O hahayaan niyang masaktan din siya, kagaya ng ibang babae mahalin lang si Deven. Si Deven, na hindi pa rin makawala sa mga ala-ala ng namatay na asawa. Completed October 25, 2019Concluída![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Concluída
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
Stay for a While....FOREVER (completed) © Cacai1981
(for mature readers only! 18+) "You're desirable" ang bulong ni Lucian, who felt desire with the woman in front of him. "Then make love to me" sagot ni Delphine, "no promises,no obligations, no commitments, no contact whatsoever, we don't even have to know our names. Just plain sex, after that we can go back to being strangers". Delphine was devastated sa araw pa mismo ng kanyang kasal. At bakit hindi? Hindi kasi siya sinipot ng kanyang groom at nalaman pa niyang nabuntis nito ang kanyang best friend na supposed to be, maid of honor niya. Dahil sa sakit na nadama dahil sa betrayal ng dalawang taong malapit sa kanya, pinili ni Delphine na mapag-isa na muna, hanggang sa inabot na siya ng dilim sa daan at doon niya nameet si Lucian, the man who brought out the woman in her with his magic touch, si Lucian ang lalaking nagpaligaya sa kanya sa buong magdamag. After one month ay nagmeet silang muli, si Delphine bilang tutor ng deaf na anak ni Lucian. Si Delphine na kaya ang magiging daan upang mapaglapit ang damdamin ng mag-ama? Ngunit anong gagawin niya kung ang mismong damdamin niya ay napalapit at nahulog na kay Lucian, whom from the start made himself clear that the last thing he needed was a relationship. Completed November 2019 © CACAI1981Concluída
VEXATIOUS BARGAIN
"You want me to hang out with your child?! Huh what a fine joke, but fine I'll hang out with that kid on one condition." Bakas ang puot at galit sa mga mata ng dating asawa habang buong sarkasmo at panunutya naman ang boses nito. "Payag ako para sa anak ko." Mababakas ang sakit sa mga salitang binitawan ni Seraphim. Napatawa ng malakas ang kanyang dating asawa. "Excited huh? Na uunahan ka namnaman ng bunganga ang utak mo pag excited." "Pwede ba ha, sabihin mo nalang kung ano ba talaga ang gusto mo. Hindi yung english ka ng English dyang gago ka.!" "Nag tatapang-tapangan ka nanaman. Fine. Ang gusto kong kundisyon ay makikipag kita lang ako sa anak MO IF YOU SLEEP WITH ME. A night you spend in my bed; in return of me spending a day till dusk with your child. Hahayaan ko din siyang kilalanin akong ama kahit na alam nating dalawa na hindi ako ang ama niya. For your child sake." Hanggang kailan talaga napaka walang modo ng isang ARES MONTAVERDE.Concluída
"Nazy wait. Oy teka lang. Wag ka naman ganyan."-salamat at nahabol ko siya. Ngayon ay hawak ko na yung braso niya. "Laren bitawan mo ko please. Ok lang yun. Congrats nga pala ha. K-kayo na p-pala ni Mi-miss Chiyuu. Hehe."-nakatalikod padin siya sa akin and now I know she's definitely crying. Nag-automatic yung katawan ko na parang magnet at humarap sa kanya sabay niyakap ko agad. I don't want to see her crying for some false conclusion. "Sssh. Stop crying. I and Chiyuu are not on."-yakap ko siya ng mahigpit niyan. "I'm not in the position for being like this."-Nazy and then humigpit yung yakap ko sa kanya. "Stop saying like that because you are in position."-ako. She stops crying and look straight in my eyes. I only smile at her and then she hugs me so tight after that. I hope she knew what I'm trying say. N/A: Author (Meah) --It is just a part of the story and I'll sure all of you it is worth it to be read-- " .. Love is like a plane... It will crushed and it will surely fall sometimes but the thing is that the objective of a plane is to keep on flying till heaven reach and till destination is not yet to come .. "
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo