KAYIT
  • WpView
    LECTURES 13,088
  • WpVote
    Votes 743
  • WpPart
    Chapitres 32
WpMetadataReadContenu pour adultesEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication mer., juin 14, 2023
Donuk bakışlarımı bana bakan arkadaşlarıma çevirdim.Doruk,Ömer ve Berk bana korku dolu gözlerle bana bakarken ben göz yaşlarımın yanaklarımda kuruduğunu hissettim.Dudaklarım titriyordu,mühürlenmişti sanki.Sesimi çıkarmak istiyordum,konuşmak istiyordum.Ama korku duygusunun yayıldığı sesim çıkamıyordu dudaklarımdan. Etraf'ı bulanık gören gözlerim ellerime gittiğinde kan rengini gördüğümde donan göz yaşlarım akmaya başladı.Titrek ellerimi bir-birine sürtmeye başladım,çıksın istedim,o kan ellerimden yok olsun istedim.Bir-birine sürttüğüm zaman mühürlenen dudaklarımın arasından korku dolu bir inleme çıktı. Sesim yükseldi,her kesin bakışları bendeydi,korkunun hakimiyeti ele aldığı gözlerle bana bakmaya devam ediyordu.Canım yanıyordu ama umrumda değildi,canımın acısı,az önce yaşadıklarımla yüksek bir inleme döküldü dudaklarımın arasından.Eş zamanlı olarak Doruk'un endişesini belli eden bir sesle bana söylediği şeyi duydum. "Asiye!Ne oluyor?" Ne olduğunu ben de anlamamıştım birkaç dakika öncesinde.Anlamsız bakışlarla yaptığım şeye bakıyordum.Üstüm-başım kan olmuştu,ellerim kan kaplamıştı.Parmaklarım o soğuk sıvıyla buluştuğu an da tüm vücudum buz kesmişti. Dudaklarımın mührü tamamen açıldı,kekeleyerek hayatımı değiştirecek o cümleyi kurdum. "Ben...birini öldürdüm." 11.11.21
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu)
  • 5. seviye
  • Yalanlarin Ötesinde
  • ÂFİTAP
  • Cansız Manken (+18)
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ
  • Zorbanın Bedeninde
  • Kar çiçeği🥀
  • Ölüm Oyunu
  • Sırlar (gerçek ailem)

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ...

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu