Vox nihili

Vox nihili

  • WpView
    Reads 61
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Feb 25, 2022
Czasem bardzo wartościowe przedmioty wpadają w bardzo niewłaściwe ręce i jakoś tak się dziwnie składa, że odzyskanie ich w takiej sytuacji graniczy z cudem. Na świecie pozostał jeszcze jeden biały kruk zgłębiający tajniki czarnej magii... który znajduje się w Hogwarcie, schowany między skarpetkami pewnego nadętego Krukona, Dantego. William, trochę narwany prefekt Slytherinu, kapitan drużyny quidditcha i tenor Żabiego Chóru, który zdobędzie tę książkę, choćby miał potraktować właściciela Avadą Kedavrą. Muriel, mistrzyni eliksirów i arcymistrzyni Hogwartu w szachach czarodziejów, która próbuje powstrzymać katastrofę, ale tylko bardziej miesza. Nellie, niespełniona artystka z opaską na oczach, która pojawia się nie wiadomo kiedy i nie wiadomo dlaczego. I jeszcze Eddie, któremu nikt nie daje żyć w spokoju. A wszystko to w akompaniamencie Żabiego Chóru, szkolnego klubu szachów czarodziejów i Klubu Ślimaka. I, o zgrozo, łaciny. Tytuł: Vox nihili Autor: autumn [nekromancja] Gatunek: fanfiction: Harry Potter, czasy nowego pokolenia Długość rozdziałów: około 2000 słów Liczba rozdziałów: ? Status: trwające katalogi: https://magiczny-zbior.blogspot.com - Magiczny zbiór
All Rights Reserved
#16
czarnamagia
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • 𝒪𝒦 𝒪𝒦 𝒪𝒦 // 𝒪𝓀𝒾
  • teacher's pet | yoonmin
  • [T] Carpathian | Dramione
  • CEO
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines