YOKUŞ

Arkamda hissettiğim gölge ve nefes sesleri ile arkama döndüm.

Arkama dönmem ile ağzımın kapatılıp duvara yaslanmam bir oldu. Hiç beklemiyordum ama bu oydu.

Hayır hayır hayal olmalı bu o olamaz, aklımın oynadığı bir oyun olmalı. Olmak zorunda.!

Kafamın bu kadar dolu halde olması dışarıdan anlaşılmıyor tabii.

Yavaşça üzerime eğildi ve "Artık kim olduğumu öğrendin ve benden kurtulamazsın, benimsin benim olacaksın.!" Dedi otoriter sesiyle fısıldayarak.

İşte o zaman kurtuluşum olmayacağını anladım ve yutkundum.
Zaten bundan sonra ancak yutkunup otururum.