sillage | texting (tamamlandı)
- Reads 3,772
- Votes 1,125
- Parts 32
You may also like
BİR ŞEHRİ SEVMEK
Elime anneannemle Datça'daki evimizde çekindiğimiz fotoğrafımız geçtiğinde, hüzünle parmağımı anneannemin resminin üzerinde dolandırdım. Bu fotoğraflar benim için çok değerliydi, onları hiçbir zaman çekmecenin içine tıkıştırmadığımı çok iyi hatırlıyordum. Araya karışmış olmalıydı, ya da anneannem kendini hatırlatıyordu bana.Bu beni görüp gururlandığının bir işaretidir umarım anneanne diye geçirdim içimden bir umut. Fotoğrafın arkasını çevirdim ne yazdığını çok iyi bilerek. 2001.04.04 Datça Nazenin'in ilk adımları. Anneannemin parmaklarını tombul ellerimle kavramış, adım atmaya çalışırken onun gibi kocaman gülmüş kadraja bakıyordum. Her şeyin ilki Datça'daydı. Benim hayatım orada geçmişti, orada büyümüştüm, her şeyi orada öğrenmiştim. Benim hayatım orada başlamıştı, orada da devam etmeliydi. Huzuru sonuna kadar hissettiğim, avucumun içi gibi bildiğim, her tarafı çiçek kokan, güzel anılarımın olduğu o evde tekrardan başlamalıydım belki de. Kaybettiğim zamanın telafisini Datça'da yapabilir miydim? Güç almak istercesine anneannemin gülen çehresine baktım bir müddet.Orayı bana emanet etmişti bense şımarıklık yapmıştım, emanetine sahip çıkmamıştım. Belki de ben harekete geçmediğim için bunca zamandır her işim ters gitmişti. Evrenden bir mesajdı bu bana. Benim hayatım Datça'daydı. Ben burada direnerek uzatmaları oynuyordum sadece. Çöktüğüm yerden doğrularak dolaba sakladığım ahşap minik sandığı çıkardım ve içinden evimin anahtarını aldım. Bunu çok daha önceden yapmam gerekiyordu. • Editörlük yaptığı dergiden kovulan Nazenin, her şeyi geride bırakıp ailesinin yanına taşınacakken, eşyalarının arasından anneannesinin fotoğrafını görür ve rotasını doğup büyüdüğü yere Datça'ya çevirir. Yolunun, ilk aşkı olan Batı'ya çıkacağından habersizdir.
MESAFELER
O kadar mesafe arasında buluşmak çok mu zor? TAMAMLANDIComplete
SON BİR DEFA ❦ Texting ✓
-Tamamlandı- Bilinmeyen Numara: Mevsimin yaz olmasına rağmen, Bilinmeyen Numara: Gülüşünün içimi ısıtmasından rahatsız olmuyorum. Bilinmeyen Numara: Sence böylesi insanın canını daha çok yakmaz mı? ... Başlama Tarihi: 09.06.2019 ✿Complete
Yere yakın yıldızlara uzak
Şimdi birimiz buradan çıkacak,. Kurtulacak, Çekildiğimiz fotoğrafları alıp, bir çerçeveye koyacak, Çerceveyi bir duvara asacak, Geçip karşısında bizi izleyecek. Zaman o anda donacak. Şimdi birimiz sağ kalacak Ama solu ölmüş olacak. Birimiz,birimizin, Duvarına asılmış bir çercevenin İçinde yaşlanacağız. Birimiz için Şarkı bitecek. Fakat her ikimiz de, Dans etmeyi bırakacağız. Anlıyormusun? Anlamıyorsun. Çünkü beni duymayı bıraktın. Zaten,bende konuşmayı...
Mimoza | Yarı Texting
Sakin bir sahil kasabası olan Mimoza Koyunda, arkadaşları ve ailesiyle yaz tatili yapmak isteyen Irmak'ın hayatına aniden yeni insanlar ve geçmişin bir izinin girmesiyle Mimoza Koyu onda derin izler bırakır. "Mimoza koyunun denizinden daha güzel gözlerinin mavisi..." - 22.05.26🐚
Komşu Çocuğu- yarı texting
Çağla'nın hem sınıfına hem binasına yeni gelen Demir'e hissettiği ama bi türlü kabul edemediği duyguları yüzünden aklı çok karışıktır ve bu karışıklığa çözüm bulmaya çalışırken yaşadıklarını anlatıyorum. :)) Her hafta atabildiğim kadar bölüm atmaya çalışıcam... YARI TEXTİNG OLMASINA RAĞMEN BÖLÜMLER BİRAZ UZUN HABERİNİZ OLSUN:)
dünya'nın 0.38'i kadar
merkurgibi: çoğu insan beni görmüyor bile o kadar hiç, o kadar griyim ben merkurgibi: ben Güneş sistemindeki en küçük gezegenim, yani Merkür gibiyim, Dünyanın sadece 0.38 kadarıyım 𝐛𝐨𝐫𝐧 𝐨𝐧 𝐣𝐚𝐧𝐮𝐚𝐫𝐲 𝟐𝟎𝟐𝟎Complete
5 Numara (DÜZENLENECEK)
224 today,tomorrow,forever Etüt odasından çıkarak yemekhanenin kapısının önünde bulunan otomattan bir tane su alarak alyanın olduğu etüt salonuna döndüğümde hala uyanmamıştı. Alyanın ağır uykusuna içten içe küfrettiğimde iç sesim olaya dahil oldu. Salak hızlı ol! Kız daha uyanmamış ama sen sanki acun Ilıcalı gibi "reklamlardan sonra Alya uyanacak mı?" Diye soru soracak gibisin hadi kardeşim işimiz gücümüz var, hem okurlarda bekliyor alya şeytanının ıslak maymun gibi cırlamasını. Okurlar? Kendimi canlı yayında gibi hissettim dur lan üstüm başımı yapayı- Melis sen harbi salaksın lan hadi. Uff tamam yaa. Elimdeki su şişesinin kapağını açtığımda suyu alyanın üstüne dökmeden telefonumun kamerasını açarak kaydı başlattım. Hiç zaman kaybetmeden elimdeki suyu alyanın ensesine boca ettiğimde tabiri caizse kedinin suya değdiği gibi çığlık atarak uyandı. Kendimi tutamayarak sert bir kahkaha patlattım.
mavi | texting
05**: O zaman şöyle diyeyim, sen anla prenses. 05**: Hayatta iki kör tanıyorum; 05**: Birincisi senden başkasını göremeyen ben, 05**: İkincisi beni göremeyen sen.Complete
Beni Kendinden Kurtar | Texting
0536..:Boşluğun dibinde yalnızım 0536..:Biraz kararsızım 0536..:Kendinden utanır mısın? 0536..:Sonum belki en başımdır Başlama Tarihi: 31 MAYIS 2020 Bitiş Tarihi: 3 HAZİRAN 2020Complete
Elime anneannemle Datça'daki evimizde çekindiğimiz fotoğrafımız geçtiğinde, hüzünle parmağımı anneannemin resminin üzerinde dolandırdım. Bu fotoğraflar benim için çok değerliydi, onları hiçbir zaman çekmecenin içine tıkıştırmadığımı çok iyi hatırlıyordum. Araya karışmış olmalıydı, ya da anneannem kendini hatırlatıyordu bana.Bu beni görüp gururlandığının bir işaretidir umarım anneanne diye geçirdim içimden bir umut. Fotoğrafın arkasını çevirdim ne yazdığını çok iyi bilerek. 2001.04.04 Datça Nazenin'in ilk adımları. Anneannemin parmaklarını tombul ellerimle kavramış, adım atmaya çalışırken onun gibi kocaman gülmüş kadraja bakıyordum. Her şeyin ilki Datça'daydı. Benim hayatım orada geçmişti, orada büyümüştüm, her şeyi orada öğrenmiştim. Benim hayatım orada başlamıştı, orada da devam etmeliydi. Huzuru sonuna kadar hissettiğim, avucumun içi gibi bildiğim, her tarafı çiçek kokan, güzel anılarımın olduğu o evde tekrardan başlamalıydım belki de. Kaybettiğim zamanın telafisini Datça'da yapabilir miydim? Güç almak istercesine anneannemin gülen çehresine baktım bir müddet.Orayı bana emanet etmişti bense şımarıklık yapmıştım, emanetine sahip çıkmamıştım. Belki de ben harekete geçmediğim için bunca zamandır her işim ters gitmişti. Evrenden bir mesajdı bu bana. Benim hayatım Datça'daydı. Ben burada direnerek uzatmaları oynuyordum sadece. Çöktüğüm yerden doğrularak dolaba sakladığım ahşap minik sandığı çıkardım ve içinden evimin anahtarını aldım. Bunu çok daha önceden yapmam gerekiyordu. • Editörlük yaptığı dergiden kovulan Nazenin, her şeyi geride bırakıp ailesinin yanına taşınacakken, eşyalarının arasından anneannesinin fotoğrafını görür ve rotasını doğup büyüdüğü yere Datça'ya çevirir. Yolunun, ilk aşkı olan Batı'ya çıkacağından habersizdir.
More details