DULCE SANGRE  KTH

DULCE SANGRE KTH

  • WpView
    MGA BUMASA 6,731
  • WpVote
    Mga Boto 1,024
  • WpPart
    Mga Parte 50
WpMetadataReadMatureKumpleto Fri, Aug 9, 2024
WpInfo
Fiction
Paranormal
¿El que se enamora pierde?....sí yo me enamoré y lo perdí todo, obsolutamente todo. Estuve dispuesta a derramar hasta la última gota de mi "Dulce Sangre" por ellos. Pero me di cuenta demaciado tarde del enorme tesoro que tenía frente a mis ojos y lo maravilloso que él era, pero de los errores se aprende ¿no?. Sin en cambio, yo aprendí; lo que es el verdadero amor y el desamor. Pero esto fue acompañado de una tormenta eminente, de un sufrimiento interminable. El dolor que provoco al dejarme sola, el sufrimiento de mis días interminables, la frustración de no poder hacer nada, la soledad que dejó en mi corazón, el arrepentimiento de un HUBIERA. De qué me sirve ser tu luz, si yo me estoy hundiendo en el abismo más oscuro. De qué me sirve vivir tanto, si no es a tu lado... De qué me sirve no olvidar nunca, si tu recuerdo me atormenta de la manera mas infame. De qué me sirve seguir con vida, si tú me has abandonado. Obra 100% miaaa........
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Al Otro Lado De Mi Vida © ✔️
  • TE DIRE ¿QUIEN SOY?
  • Cuando el diablo es dominado - Freenbecky ☆𝆬
  • ¿El amor Será qué Existe? (gay)
  • Regresaste a mí |Disponible en DREAME|
  • Cicatrices en el Alma [COMPLETA]
  • 𝕆𝕓𝕤𝕖𝕤𝕤𝕚𝕠𝕟 🗣️ [𝔽𝕚𝕧𝕖 ℍ𝕒𝕣𝕘𝕣𝕖𝕖𝕧𝕖𝕤 𝕪 𝕥/𝕟 𝕁𝕠𝕟𝕖𝕤]
  • ¿Qᴜɪᴇɴ ᴘᴜᴇᴅᴇ ʜᴀʙʟᴀʀ ᴅᴇʟ ᴀᴍᴏʀ...ʏ ᴅᴇꜰᴇɴᴅᴇʀʟᴏ?|| ꜰʀᴇᴇɴʙᴇᴄᴋʏ (ɢɪᴘ)
  • ¿ES MIO?

Vivir a medias basados en el conformismo muchas veces eso no es vivir, perdemos los días con la esperanza de que estamos haciendo lo correcto y que para los ojos de las personas es aceptable... pero nos estamos olvidando de lo más importante del vivir: Saberse libres. Tenía apenas diecisiete años cuando mi vida se transformó para siempre, sin darme cuenta fui perdiendo lo que más me importaba con el pasar de los años, todo cambió... yo cambié. Ahora simplemente no me reconozco, veo mis manos, mi cuerpo, toco mi rostro, mi cabello y parecen ser los de alguien más; y es que cuando entregas todo por amor simplemente te quedas vacía y marchita por dentro. Me enamoré de él sin siquiera sospechar de lo que se avecinaba, tan ingenua como siempre. Ahora los días han dejado de significar, se han vuelto eternos, las horas insufribles, los minutos un tormento y los segundos mi propio infierno... He tenido de sobra para pensar en mi vida, mi patética vida. He tropezado y me he levantado... vuelvo a caer y con cada tropiezo me vuelvo más débil... hay días en los que dejo que mi mundo se venga abajo y la soledad, mi fiel compañera, tome posesión de mi cuerpo, dejándome embriagar por sus palabras y dejando que fluya en mi interior. Dicen que el tiempo puede sanar las heridas. Pero lo que no nos dicen, es que las cicatrices siempre nos recordarán el pasado, que la sensibilidad esquiva el razonamiento y éste, a su vez, desgasta la entereza... Dicen que de todo se aprende, pero cuanto daría por qué no siempre las lecciones fueran tan dolorosas. Nota: este libro es totalmente mio, producto de mis días felices y tristes.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman