Sen bana böyle bakarken, Senden nefret etmem mümkün mü? Ben seni böyle severken, Benden gitmen mümkün mü? Peki ya ,senin gözlerin Benimde kalbim yalancıysa? Kim kaybeder? Ya da ne kazandık şimdi?

Ben Desmina, Varlığı bile fark edilmeyen, sesi kalabalıkta kaybolan bir ruhum ben. Ve biliyorum ki, böyle hisseden tek ben değilim - sen de öylesin. Zamana sığmayan, devrine yabancı bir kalpte beklemekten yorulanlardanız senle ben. Yanlış zamanda geldik bu dünyaya; Yanlış devirde, yanlış insanların ortasında doğduk. Aradığımızı hiç bulamadık, Hak ettiğimiz değeri göremedik. Sevgiye aç kaldık; dokunulmamış bir kalbin, unutulmuş bir köşesindeyiz sanki. Ama işte, bu yüzden yazıyoruz. Kelimelere sığınıyoruz. Çünkü bazen bir dize, bir omuz gibi olur; bazen bir kelime, bir sarılmadan daha çok iyileştirir. Ben Desmina, yazdıkça var olan, sustukça kaybolan bir kadınım. Bu kitap - benim gibi hisseden herkesin sesi. Yalnızların, yanlış zamanda sevenlerin, anlaşılmadan yaşayanların kalbinde yankılanacak bir fısıltı bu. Belki de bu yüzden yazıyorum: Kendimi anlatmak için değil, birinin "ben de böyle hissediyorum" diyebilmesi için.

"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır! İyi okumalar...

sevgili arkadaşlar bu kitabımda ÖZDEMİR ASAF'ın şiirlerine yer vercem umarım sevenerek okursunuz .😊

Bu şeirlər mənim qəlbimin səsi, içimdə gizlənən duyğuların sözə çevrilmiş halıdır. Mən peşəkar şair deyiləm, sadəcə hiss etdiklərimi kağıza köçürməyi sevən bir ruham. Hər misra bir nəfəs, hər söz bir duyğunun izidir.

Bu benim ikinci kitabım; Bunun içinde kendi duygularımı ve en önemlisi kendi yazdıklarımı yazıyorum. -Yapay zeka kullanılmamıştır el emeği ile kapak hazırlanmıştır sadece *yazıda* kullanılmıştır(Canva)

Uydurduğum şiirler.

Kendini karanlığa kapatmış, kilidi içeriden çevirmişti. Sonra da bu hücreyi bir sığınak gibi sevmişti. Romantikleştirmişti acıyı. Yalnızlığına şiirler yakıştırmış, suskunluğuna anlamlar yüklemişti. Ve böylece kaçtığını sandığı her şeyin tam ortasında kalmıştı. Kitap daha çok içsel bir hikaye olup, olaylardan çok duygular konuşulacaktır.

yazmasaydık ölürdük, yazdığımızdan mı kördük? buğusu geçmemiş şehirlerin, birbirine yanaşıp yandığını gördük.

Bu şiirler, kalbimin en kırılgan, en sıcak köşelerinden doğdu,onun bana hissettirdiği tüm soğuk ve sıcak anlara adanmıştır. Okuyan her kişi, bir nefes, bir üşüme, bir sessizlik bulacaktır burada.