Manas

Ayaklarımı, dizlerimi kesen kayaların üstünden aşağı doğru sallandırıyordum. Tam olarak göremediğim kayaları tokatlayan denizin gürültüsü kulaklarımı dolduruyordu lakin beynimdeki düşüncelerimi silmeye yetmiyordu.
Zavallıydım, yeterli değildim ve bu dünyadan gitsem arkamdan beni özleyecek birkaç kişiden başka kimse yoktu. Telefonum zangır zangır çalarken cebimden telefonu çıkarıp kayalardan aşağı bırakıverdim. Birkaç saniye sonra zil sesleri sonunda susmuş; beynimin içinde düşüncelerim ve dalga sesleriyle birlikte baş başa kalmıştım. Son kez gökyüzüne bakmak için kafamı kaldırdım ve ellerimle yanlardan destek olarak duruşumu dikleştirdim. Kendimi kayalardan aşağı bırakmadan önce düşüncelerimin arasında onun sesini duydum.
''Yiğit, ben burdayım. Manas'ın burada''
.....................
Yazdığım Sokakların Tanrısı kitabının ardından yıllar sonra bir kitaba daha başlamaya karar verdim lakin o hesabıma giriş yapamadım. Umarım bu kitabı hakkıyla bitirebilirim. İyi okumalar.