AYNA KIRIĞI
- Reads 19,657
- Votes 986
- Parts 12
MatureOngoing
Last published Wed, Jul 8, 2026
"Kalbim bir ayna kırığı ve sen içeri girmek istiyorsun. Ayağına batar, gidemezsin."
"Gitmek istemiyorum." diye mırıldandı. 'Olmaz mı?' der gibi "Yapıştırırız." dedi.
"Tutkal tutmaz." diye mırıldandım.
Bu sefer de "Yara bandı kullanırız." dedi.
Hüzünle "Kapanmaz. Yara değil ki bu kapansın. Kırık bu. Yapıştırsan yapışmaz, kapatsan kapanmaz." dedim.
Birden "Özür dilerim." demişti.
Şaşkınlıkla "Ne için?" diye sordum.
"Benim kalbimi çok kırdın, özür diledin hep." dedi.
Güldüm. "Benimki kalp kırığı değil ki, ayna kırığı."
"Öperim. Öpersem geçer." dedi.
Aksi mümkündü. "Keser, canın yanar." dedim.
Umut dolu gözlerle baktı bana. "Sararsın."
Saramam diyemedim. Uzanıp kalbimin olduğu yeri öptü. Geçmedi ama onu kesmedi de.
-
Bu kurgu gerçek kişi ve olaylarla ilgili değildir!
Herhangi bir benzerlik, çalıntı durumunda hukuksal işlemler yapılacaktır.
Başlama tarihi: 25/12/2021
Düzenlenme tarihi: 01/01/2024
Keyifli Okumalar ♡
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
İTİBAR UĞRUNA • ŞÖHRET II
"İtibar uğruna nelerden vazgeçersin?" "Kendimden." Şöhret II.
UMUT YILDIZI
"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."
KIRIK CAM TEORİSİ | +18
𝘵𝘦𝘰𝘳𝘪𝘺𝘦 𝘨𝘰𝘳𝘦 𝘦𝘨𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘳𝘪𝘴𝘪𝘯𝘪 𝘬𝘪𝘳𝘢𝘳𝘴𝘢𝘯𝘪𝘻, 𝘵𝘶𝘮 𝘥𝘶𝘯𝘺𝘢 𝘰𝘯𝘶 𝘬𝘪𝘳𝘮𝘢𝘬 𝘪𝘴𝘵𝘦𝘺𝘦𝘤𝘦𝘬𝘵𝘪𝘳. "Bazı insanların kuralları vardır. Onların yoktu." Alin Akil, okuduğu okulda pek de karşılık bulamayan bir intiharın sonucunda hayatının tekrar tepetaklak olacağından habersizdi. Herkes bunu günlük bir olay olarak kabul ederken aniden gündemlerine düşen bir anonimin attığı mesajlar, Alin Akil'in yolunu unutmaya çalıştığı Poyraz Barkan'la tekrar birleştirecekti. - Oyunumuzun adı: T.A.B.U. Kimi eski, ilkel kavimlerde dinsel inanış olarak, kutsal kabul edilen, korkuyla karışık saygı duyulan, dokunulması ya da kullanılması yasak olan, aksi yapıldığında zararı dokunacağı düşünülen kimi insan, hayvan ya da nesne. Kelimenin tanımı bu. Siz, aranızdan birinin değil, size zarar verecek birinin tabusuna dokundunuz. Dokunulmaz olduğunu bilmeniz gerekiyordu. Bu yüzden bu oyunda merhamete yer yok. Oyunda iyi şanslar. Ha, unutmadan. Tüm sırlarınızı biliyorum. || GENEL UYARI!!! Bu kitap içerisinde akran zorbalığı, cinsellik, intihar, şiddet, madde kullanımı, taciz gibi çeşitlendirilecek olaylar içermektedir. Yetişkin içeriklidir.
SANA DÖNENE KADAR
Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi; fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu, ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı; çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil; kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA DÖNENE KADAR'dı
YEDİNİN NABZI
Athica Yayınları aracılığıyla kitap oldu! Tüm kitapçılardan ve sitelerden ulaşabilirsiniz.✨ Doğduğu andan beri kendisini futbol sevdalısı bir ailenin içinde bulan ve her daim amacı bir gün çok başarılı bir futbolcu olmak olan Utku Deniz Has tek başına tırmanmıştı kariyer basamaklarını. Yeni sezonda Galatasaray'a transfer olmasıyla birlikte şu zamana kadar yaşadığı tüm zorluklardan daha fazlasını görecekti ancak o tüm zorluklara tek başına göğüs gerip vazgeçmeyen bir adamdı. Üstelik artık tek başına da değildi. Çünkü güneş yıllar önce onun için doğmuştu, batsa dahi ışığını asla kaybetmemek üzere. "Gökyüzüne baksana Deniz. Güneş hiç olmadığı kadar parlıyor. Sanki senin için..." 🖇 27.11.2022 🖇 Hikayede geçen tüm kurumlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçekle hiçbir ilgisi yoktur.Complete
ŞÜPHE
Her şeye karşı şüpheli olan bir kız, Hayatında hiç tatmadığı duygular, Ve bu duygular uğruna yaktığı hayatlar. O hiç bir zaman anne şefkatini tatmadı, bir babanın güveni kalkan olmadı ona, tek isteği yalancı duygularla da olsa kendini kandırmak... ŞÜPHE.Complete
KAYIP GÖLGENİN İZİ
Bazı kayıplar, sadece bir kişiyi değil, bir gerçeği de götürür. İnci, cevapsız soruların, yarım kalmış cümlelerin ve acı verici anıların gölgesinde büyüdü. Geçmiş susuyordu. Ancak kardeşinin kaybı, sessizliğin içindeki çığlığı uyandırdı. İnci'nin arayışı bir kaybın peşinden değil, bir gerçeğin içinden geçiyordu. Her şey bir kayıpla başlamamıştı belki...Ama her şey, bir kaybın içine gömülmüştü. Halbuki anlamadı. Bazı cevaplar bulunmak için değil, gömülmek içindi. Ama o durmadı. Kazdı. Kazdı. Kazdı. Ve kazarken, üzerine yavaşça toprak atıldığını fark etmedi. Geçmişin küllerinden doğan o sır, sonunda onun hayatını da yakacaktı. Şimdi İnci, sadece kardeşini değil, kendisini de arıyor. Ve her cevap, yeni bir sorunun kapısını aralıyor. Her ipucu, başka bir yalanın anahtarı oluyor. Geleceğe varmak için, geçmişin kapısını aralayabilecek mi? Çığlık atan gerçeklerin sesini, yalanların uğultusunda duyabilecek mi? Onca acıya göğüs geren kalbi, bir aşkın yükünü kaldırabilecek mi? Bu, bir kaybın hikayesi değil yalnıcza... Bu, kendi sesini bulmaya çalışan bir kadının, sessizliğe karşı savaşı. Aşkın, dostluğun, ihanetin ve oyunların kördüğüm olduğu bir savaş... Peki son ilmek kalbine atıldığında, kuşandığı silahların bir önemi kalacak mı?
Kanunsuz
İstanbul'un gölgelerinde başlayan bir ihanet, yıllar sonra bambaşka bir hesaplaşmaya dönüşür. Savcı Kenan Arslan'ın verdiği emirle, yeraltı dünyasının en güçlü isimlerinden Tamer Karahan gözaltına alınır. O gece, Tamer'in küçük oğlu Yavuz'un gözleri önünde parçalanan hayat, aslında gelecek yılların karanlık yolculuğunu da başlatır. Yirmi yıl sonra... Yavuz büyümüştür. Artık babasının yokluğunda hayatta kalmayı öğrenmiş, gücün ve intikamın peşine düşmüştür. Fakat hesaplaşmak istediği düşmanlarla yüzleşirken, hayat onun önüne hiç beklemediği bir sınav çıkarır: Kardeşi Kıvanç'ın yanında beliren Miray. Bir yanda kanla yazılmış geçmişin mirası, diğer yanda hiç tanımadığı bir duygunun ağırlığı... Yavuz, adım adım karanlığa yürürken kalbinin gölgesinde yeni bir ışıkla karşılaşacaktır. Ama her ışık, gölgesini de beraberinde getirir. "Bazı hesaplar mahkemede kapanmaz. Bazı hikâyeler, babaların günahıyla oğulların omuzlarında yeniden başlar."
KELEBEĞİN KÜLLERİNDEN
𐚁. ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ❛❛Kelebeğin ruhu yara aldığında, kanatları kesilip geriye onu o yapan hiçbir şey kalmadığında; intihar ipinde sallanmak o kadar acı verici olamaz aslında. Kanatlarını kül gibi yakan ateşe atıldığında, bir günlük ömrünün olduğunu bilmiyor muydun aslında? Biliyordun. Masallara inanmayı tercih ettiğinde, sonuçlarından ⎯geriye elinde kalan boşluğun içini neyle doldurursan doldur. İşe yaramaz. Çünkü Pamuk Prenses, bir yabancının elmas elmasına kanacak kadar yalnız bırakılmasaydı, ölümle uyku arasındaki farkı zehirli bir ısırıkta öğrenmezdi. Ariel, sesini kaybetmenin bedelini bilseydi, ait olmadığı bir dünya uğruna kendinden vazgeçmezdi. Çünkü Malefiz, kanatları kesilmeseydi kötülüğü bir kimlik gibi taşımak zorunda kalmazdı. Sevdiği tarafından ihanete uğramasaydı, acıyı lanet sanacak kadar sertleşmezdi. Gücün, korunmak için örülen bir diken çiti olduğunu öğrenmeseydi, sevgiyi uykuya mahkûm etmezdi. Ve kimse, yarasından bir taht kurmak zorunda bırakılmasaydı, karanlığı seçtiği için değil, karanlığa itildiği için hatırlanırdı. Çünkü masallar, yaralı ruhlara merhem diye anlatılır. Oysa çoğu zaman yarayı saklamaktan başka bir işe yaramaz. Kelebek, kozasını yırtarak doğduğunu unutur; uçmanın bir mucize değil, bir bedel olduğunu bilmezden gelir. O bedel ödenirken alkış tutanlar, kanatların neden titrediğini hiç sormaz. Ve insan, kendini eksilten her fedakârlığa ⎯kader dediğinde; acı, kutsal bir sabra, yalnızlık, seçilmişliğe, tahammül ise sevgiye benzetildiğinde geriye kalan şey, yaşamaktan çok hayatta kalmaktır. Oysa kül olan kanatlar yeniden çıkmaz. Masal bittiğinde, prensler gider, büyüler bozulur, ve ip hâlâ oradadır⎯sadece bu kez boyna değil, göğüs kafesine dolanmıştır.❜❜ Kalbi katran serisi I.
Vatan-ı Aşk
Savaşın gölgesinde yeşeren bir aşkın adıydı Vatan-ı Aşk... Hazar Yüzbaşı, mavi gözlerinin ardına yılların disiplinini, acısını ve kararlılığını saklamış, vatanı için nefes alan bir askerdi. Soğukkanlılığıyla bilinen Hazar'ın tek zayıf noktası ise kimseye açmadığı bir sırdı: Karanlığa rağmen gönlünde tuttuğu ışık. O ışığın adı ise Efnan Ateşti. Beline kadar uzanan siyah saçları, masmavi gözleri ve yüreğindeki cesaretiyle Efnan; savaşın ortasında bile umudu temsil eden bir kadındı. Onu korumak istemek Hazan için doğaldı; fakat ona yaklaşmak, bir askerin kaldırabileceğinden çok daha büyük bir sınavdı. Pusuların, ihanetlerin ve ölüm sessizliğinin arasından geçerken bir söz kulaklarında yankılanıyordu: "Karanlık yoluma pusu kursa da benim yolum vuslata çıkar." Vatan görevi ile kalp sızısı arasında sıkışmış iki insan... Birbirlerine adım atarken attıkları her adımın bedeli var. Ve bazı kavuşmalar, en ağır savaşlardan sonra gelir. Bu, yalnızca savaşın değil; bir yüreğin diğerini bulmak için verdiği mücadelenin hikâyesi. Kitap kapağı için @naz72ylmz'a çok teşekkür ederim. Instgram hesabı: vesi.lenaz.ylmz
Content Guidelines