Since you were Eighteen | l.s

Since you were Eighteen | l.s

  • WpView
    Reads 71,684
  • WpVote
    Votes 5,595
  • WpPart
    Parts 66
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 1, 2020
WpInfo
Fanfic
1Direction
Και μου μιλούσε. Έλεγε, έλεγε, ούτε που θυμάμαι τι, δεν πρόσεχα τι έλεγε. Τον χάζευα, μέχρι που τον διέκοψα. "Σε αγαπάω να το ξέρεις." του είπα και χαμογέλασε. Don't Copy My Story✔
All Rights Reserved
#88
onedirection
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MINE? [✓]
  • Σκέφτηκα τη Θάλασσα
  • I don't like you😡. Jeon Jungkook ff
  • "Wrong Door, Right Boy"
  • 𝗕𝗮𝗱 𝗟𝗶𝗳𝗲™
  • Roomates "by accident" [✓]
  • Like a friend
  • one shotes
  • Narcissist's Empire [✔️]
  • Διαλέξαμε εμάς εκεί όπου δεν μας ξέρουν

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

More details
WpActionLinkContent Guidelines