Door de dood achtervolgt

'Aahhhh' ik gilde zo hard als ik kon.
Ik weet niet wat het was maar het voelde zo fijn alsof ik de droom daardoor kon vergeten, maar dat kon ik niet.
Me moeder stormde de kamer in. 'Liefje wat is er, had je weer een van die nachtmerries?'
Ik knikte nog steeds in shock van mijn droom. 'Ik pak wel wat warme melk zodat je wat kan kalmeren.' 'Dankje'
Perste ik uit. Mijn adem stokte nog steeds in mijn keel en ik twijfelde als ze het wel had gehoort.
Toen mijn moeder de kamer uit ging probeerde ik mijn ademhaling te controleren.
Het lukte me bijna maar toen hoorde ik mijn mobiel trillen op het nachtkastje. Al mijn lucht verliet mijn mond weer.
'Met trillende handen pakte ik mijn mobiel en zag dat ik een nieuw berichtje had:

Tik tak de klok loopt
nog 362 dagen tot je dood.

Ik bleef even naar het berichtje staren en bleef maar een woord herhalen in mijn hoofd: waarom?