My Suicide Diaries

Yeni bir yılın yeni hayaller, umutlar getirdiği söylenir. Tartışmasız herkes yeni bir yıla girerken beyaz bir sayfa açmayı aklından geçirir. Kötü olan her şeyi arkada bırakmayı, yepyeni bir başlangıç yapmayı ister. Ama ne yazık ki bu beyaz sayfa olayı genellikle büyük bir hüsranla sonuçlanır.
Sonuçta insan geçmişini kolay kolay unutamıyor.
Geçmiş; geleceğe karşı varsayımlar
yaparken, önemli kararlar verirken insanı sürekli takip ediyor.İsteyipte sahip olamadığım çok fazla şey var. Asla istediğim kız olamayacağım, aradığım aşkı bulamayacağım. "Asla, asla deme!" sözünü çoktan geride bıraktım. Korkuyorum; çaresiz kalmaktan, boşluğa düşmekten... Belki günlük yazmak bu korkumu biraz azaltabilir. Denemekten zarar çıkmayacağını umut ediyorum...