Mommy For Hire
- Reads 28,801
- Votes 656
- Parts 5
Ongoing
Last published Tue, Jun 25, 2019
Biglang may humatak sa kamay ko. Napalingon ako at may nakita akong isang bata nasa limang taon siguro.
"Bakit baby girl?" tanong ko sa kanya. Namumugto yung mga mata n'ya, baka nawala.
"Mommy!" sabay sigaw nya. Napatingin ako sa paligid ko at nahagip ko yung mata ng isang lalake, gulat at parang nagpapanik.
"Mommy! I miss you!" sigaw pa ng batang babae na nakayakap sa akin at napatitig ako sa kanya. Mommy? Sino? Ako?
"Wait lang baby mag-uusap lang kami ni mommy mo," sabi ng boses sa likod ko.
Huh? Ano? Wait, naguguluhan ako sa nangyayari. Umiikot ako at mas natitigan ko ang lalaki kanina.
Matangos na ilong, kulay brown na buhok, at higit sa lahat 'yung mata iyon. Hinding hindi ko makakalimutan ang mga pares ng mata na iyon. Siya yung lalaki na nasa panaginip ko.
All Rights Reserved
#34
hired
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Nightmare to Remember
Nagmulat siya ng mata, una niyang nasilayan ang puting kisame. Nilibot niya ang kaniyang tingin, may nakita siyang kabitan ng swero at napakunot ang kaniyang noo. Nang may mahagip ang kaniyang mata ay agad niya itong tiningnan, isang lalaki na nakatingin sa kaniya, suplado ang hilatsa ng mukha nito. May pinindot ito sa gilid. Nagtitigan sila ng lalaking iyon at walang sinuman ang bumitaw. Ilang sandali lang ay may mga pumasok na mga kalalakihan, pakiwari niya ay doktor ang lalaking nakasuot ng puting polo shirt. Tiningnan niya ang tatlong lalaki na nakapwesto sa malapit sa lalaking nakatitig pa rin sa kaniya. Nalipat ang kaniyang mata sa lalaking isa sa pumasok. Tantya niya ay nasa edad kwarenta na ito. "How is she?" "I need some test," may mga sinabi pa ito pero hindi niya na pinakinggan. Matapang niyang sinalubong ang titig ng tatlong lalaki na nakatingin pa rin sa kaniya ngayon. Naputol ang kanilang tinginan nang tumikhim ang matandang lalaki. Napatingin siya sa doktor, hindi nalalayo ang edad nito sa tatlo. "May I know what's your name, miss?" tanong nito. Sinusubukan kong tama ba ang kanilang hinala. Napakunot ang noo niya at hindi agad nakapagsalita. Natahimik ulit ang kwarto. Lumabas ang dalawa at may pinag-usapan. Inenspekyon ulit siya ng doctor at iling at tango lang ang tanging sagot niya. Ilang oras din siyang inexamine. "She's having a temporary amnesia," siguradong saad ng doktor. Pinal na pahayag na nagdala ng kakaibang emosyon sa mga estranghero.Complete
Love and other words (Published By Wild Writers Society 2021)
"Speaking of takot, saan ka takot, Bobby?" usisa ni Regine. "Noong bata ako, sa aso. Kasi, nakagat ako. But eventually, nawala iyon. Sa ngayon, iba na ang kinatatakutan ko." "Ano naman ang kinatatakutan mo ngayon?" Huminga muna ng malalim ang binata. Bago siya sinulyapan ng seryoso. "Na hindi mo ako matanggap," Napamata siya rito. Nangunot ang noo niya sa labis na pagtataka dahil sa tinuran nito." B-bakit mo naman nasabi 'yan? Eh, okay ka naman para sa akin. Na sa 'yo na ang lahat ng gusto ko at hinahanap sa isang lalake. Bakit naman hindi kita matatanggap? " "You don't know me yet, Regine. You know my name but not my story," malungkot na wika nito. "Eh, 'di magkuwento ka nang tungkol sa 'yo ngayon. Makikinig ako. Teka nga, alam mo, kung 'di ka okay sa akin, 'di ako sasama sa 'yo. Kahit sabihin na bang attracted ako sa 'yo at kinikilig. Pero, wala akong makitang mali... I trust you. You're fine at mabait. Plus factor na ang pagiging irresistible mo." Iyong huli ay pabiro para 'di naman siya masyadong easy. "Baka lumaki na ang ulo ko dahil sa mga papuri mo." Bumalik na ulit ang ngiti sa mga labi nito. Masigla na ulit ang boses pero malungkot pa rin ang mga mata. "Payakap na nga lang muna," lambing niya. At ikinulong siya ni Bobby sa mga bisig nito gaya ng hiling niya. Ramdam niya ang comfort at security. Bagay na hindi niya naramdaman sa kanyang ex. "One day, I will tell you everything about me... wala akong itatago sa 'yo," malumanay na bulong nito sa kanya. Bakas sa boses nito ang pangako na gusto niyang panghawakan.Complete
Opposite Attracts
[ COMPLETED ] My life was almost a living paradise when I was still a kid, especially when I have the best and a perfect family that every daughter could ever want. Pero habang dumadaan ang mga panahon, lumalago at lumalabo na ang buhay na patutunguhan ko. Dito ko naramdaman ang sakit at pighati na hindi ko naisip na mararanasan ko ito, sa likod nang masayahin at pala ngiting bata ay naging maiyakin at palaging gustong mapag-isa. I decided to stopped from being too dramatic and even tried isolating myself from people that I love for the thought that this will be the best way for me to be better, but as time goes by I understand and come to a conclusion I was wrong. Crying helps us heal from past wounds that effects us too much, communication from people can also help us grow and improve our selves. Kagaya nang pagbabasa ay may bawat pahina ang dapat tatahakin, bawat sakit ay babaunin, at bawat saya ang yayakapin. "Pag masakit edi ouch"Complete
Alter The Ending
Masamang kalabanin ang tadhana. When I stepped inside that horrifying machine, I was aware of the high possibility that I might not make it back alive. I was aware of the dangers of traveling through time. Bakit ko parin ginawa? Because I believe in happy endings. "And that's how everything started." Said mom. I looked at her as she caresses my hair. The bruises on her face and arm still distracts me. I can't believe that she ended up with a good for nothing guy. "Mom, I swear to God that I'm gonna get us out of this place." I promised her. She gave me a sweet smile, the one that never fails to calm my heart. A tear fell from her right eye. Mom's left eye was blinded three years ago because of my step father. That's why only her right eye can cry. "Go to bed. Hindi ka tatangkad kung magpupuyat ka." Said mom. I gave her a kiss on the forehead before I stood up and went outside of her room. It breaks my heart to see her like that. Kung may kapangyarihan lang sana ako I'd travel through time kung saan ang totoong dad ko and my mom were still together. If I'd be given a chance to do that, gagawin ko ang lahat para hindi sila magkahiwalay. So that I will never ever see my mom cry again. That's why I made up my mind. I will rewrite the past. I will save my mother and give her the happy ending she deserve. Babaguhin ko ang nakaraan kahit agawin man nito sa akin ang kinabukasan. Language(s): Filipino, English Credits to artist Zipcy for the artwork used as the book cover.Complete
Bittersweet Hearts
Dear diary, It's 2009. Wordpress is in [Wattpad is not yet out]. Uso sa munting school namin ang magsulat. Sis lahat naging instant authors. Bilang takot akong maiwanan sa trend, why not join the fun, di ba? Pwede kong gawin online diary itong blog while jotting my memories down. Maybe this can also distract me from my problems... Which reminds me, ano pa nga ba ang isusulat ko dito? Syempre, my life which has been a total disaster lately. Eto yung sneak peak: 1. Major family & love life issues last summer 2. Moved to a new country/home 3. Moving to a new school in the middle of high school 4. Going *baliw* soon... Charing. Call me a drama queen pero swear, nakakabaliw. Kalurky talaga. Abangan niyo nalang yung full ganaps and join me in my misery. Btw, don't worry, may mga kilig parts din siguro. I think? Secret nalang muna kung siney itech na nagpapatibok ng puso ng lola niyo. Shet, grabe yung kilig ko. Pero secret muna mga sez. For now, ito muna masasabi ko. I'll update soon! xoxo, Andy [Author's note: Tara, sabay sabay tayong marindi, kilabutin at balikan ang nakaraan!! :) actually I'm bringing back this story I wrote wayback in high school for nostalgia's sake. Gusto ko din ipreserve yung original, kaya ireretain ko yung most parts, pati language (taglish). Pero grabe yung kilabot ko sa ibang parts, bakit ang corny natin nung high school... Patawad po in advance! Most importantly, enjoy, mga beh! x ]Complete
Big Bro's Best-friend (BxB) ♂♂ (tagalog)
I came out from my room heading down to the kitchen to have some water, wearing my old pajamas and my very old favorite tattered shirt. I felt the weigh in my head and i feel very sleepy but i can't get a way to sleep. So I think drinking 2 glasses of water might help me, as always advised by my Grand Mom. I handed a glass from the shelf, slowly moving as i feel the tire of my body from all my homework and school activities i had early this afternoon. I opened the fridge and grabbed the pitcher, as I faced back off the fridge, I saw a guy walking down from the stairs, as if as , it was like he's moving very slow and i can clearly see his face as he was turning his head towards me and exposing his bone-melting smile. "Ui Nao!" echoing in the background while he was heading near me. "Yung tubig! Nao natatapon." coming out from his shiny lips. I felt the cold on my hands and i feel the chill pouring on my feet. "Hui ano ba!? Basa kana!?" he calmly approached me and touched my hand. I slowly glanced our hands together and everything went back to normal when i saw the glass of overflowing water. "Ay sorry!" I, bowing my head to shame. "wait lang, ikukuha kita ng pamunas." he blurted out. I placed the pitcher back to the fridge while drinking the water trying to act normal but he was too busy to notice me staring at him as he kneel down to wipe the floor. "Ako na dyan Wiwin!" i insisted. "Wag na! Okay na!." looking at me giving his bright smile. I wonder why my brother's best friend seemed to be so cute that night. That's how I started liking him. So i never had a good sleep after all... -_-Complete
Nagmulat siya ng mata, una niyang nasilayan ang puting kisame. Nilibot niya ang kaniyang tingin, may nakita siyang kabitan ng swero at napakunot ang kaniyang noo. Nang may mahagip ang kaniyang mata ay agad niya itong tiningnan, isang lalaki na nakatingin sa kaniya, suplado ang hilatsa ng mukha nito. May pinindot ito sa gilid. Nagtitigan sila ng lalaking iyon at walang sinuman ang bumitaw. Ilang sandali lang ay may mga pumasok na mga kalalakihan, pakiwari niya ay doktor ang lalaking nakasuot ng puting polo shirt. Tiningnan niya ang tatlong lalaki na nakapwesto sa malapit sa lalaking nakatitig pa rin sa kaniya. Nalipat ang kaniyang mata sa lalaking isa sa pumasok. Tantya niya ay nasa edad kwarenta na ito. "How is she?" "I need some test," may mga sinabi pa ito pero hindi niya na pinakinggan. Matapang niyang sinalubong ang titig ng tatlong lalaki na nakatingin pa rin sa kaniya ngayon. Naputol ang kanilang tinginan nang tumikhim ang matandang lalaki. Napatingin siya sa doktor, hindi nalalayo ang edad nito sa tatlo. "May I know what's your name, miss?" tanong nito. Sinusubukan kong tama ba ang kanilang hinala. Napakunot ang noo niya at hindi agad nakapagsalita. Natahimik ulit ang kwarto. Lumabas ang dalawa at may pinag-usapan. Inenspekyon ulit siya ng doctor at iling at tango lang ang tanging sagot niya. Ilang oras din siyang inexamine. "She's having a temporary amnesia," siguradong saad ng doktor. Pinal na pahayag na nagdala ng kakaibang emosyon sa mga estranghero.
More detailsContent Guidelines