SEVDİCEĞİM.

Bi sabah gerci her sabah aynı şeyi yapıyorum ama neyse-asdfs her zaman ki gibi üstümü giyinip evden çıkmıştım okula gidiyordum.Geç kalmıştım açıkçası kendim bile bile gec gidiyordum.Çünkü okula gittiğimde yine baslayacaklardı beni eziklemeye, dalga geçmeye filan onları çekmek istemedigimden dolayi gec gidiyordum.Annemle bunun icin hergün kavga ederdik babam desen hergün başka karılarla orda burda.Anlıyacağınız hayatım bok gibi sıradan ve sıkıcıydı.Hayatta bi hedefim yoktu hic bi şeyim yoktu hayattan tek istediğim şey furkandı onu istiyordum (furkan aşık olduğum çocuk).Anne baba filan hic birisi sikimde bile degillerdi acıkcası çünkü ben üveydim.Evet yanlış duymadınız üveydim.Annemle nerdeyse her gün kavga ederdik saçma saçma nedenlerden dolayı.Beni anlamıyordu kendi kafasının dikine gidiyordu babama sinirlenip hıncını benden cıkarıyodu ve ben bunlara katlanamıyordum.Çoğu kez evden kaçmayı veya elime mal mal hapları alıp "intihat edicem" diyordum.Tabikide bi bok olduğu yok.