Hangi Renk?

Hangi Renk?

  • WpView
    Reads 9
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 15, 2022
WpInfo
Fiction
Romance
Yanımdan ayrılıp vapurdan inerken kalabalığa karışmadan ona 'Doruk!' diye bağırdım ve el salladım. Bana yönelen bakışları es geçip ona odaklandım. Gülümseyip iskeleye yöneldi ve uzaklaştı. Vapur tekrar hareketlenince aşağı kata kızların yanına indim. Doruk, vapurun üst katına yani üstü açık olan ve denizi gören katına çıkmamızı isteyince onu kıramamıştım. Kulaklarım çabuk üşüdüğünden gün boyu takabildiğim kadar taktığım kulaklıklarımı çantamdan çıkarıp kafama geçirdim. Kızlara döndüm ve Doruktan etkilendiğimi söyledim. Buna şaşırmalarını doğal karşılayabilirdim, gülmelerini ve dalga geçmelerini de anlayabilirdim. Ama üçünün de gözlerinde dolaşan tedirginliğe anlam verememiştim. Karşıma oturmuş Derin, ayakkabılarına bakışlarını sabitlemiş halde uzun kıvırcık saçlarından geçirdiği parmaklarını tekrar montunun cebine soktu. Yanımda oturan Nur ise birazdan ineceğimiz iskelenin olduğu Karşıyaka manzarasına bakıyordu, ayaklarıyla ritim tutuyordu. Bir ara ona küçüklüğümden tanıdık gelen bu ritmi nasıl böylesine düzgün tutabildiğini sormalıydım. Çaprazımda oturan Zey, içlerindeki en cesur ve açıksözlü olandı. Tam tahmin ettiğim gibi bakışlarımı ona çevirdiğimde gözlerime odaklandığını farkettim. Aklıma ilk gelen ve şüphelerime son verecek o soruyu sordum. -Az önce Doruk'un üzerindeki ceket hangi renkti?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines