~Cinayet~
  • WpView
    Reads 67
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadComplete Sat, Jan 3, 2015
Evden gelen bagırma seslerinin ardı arkası gelmiyor.Birbirlerine birşeyler fırlatıyorlar.Sanırım saat 3 ve onlar hala kavga ediyorlar.Onlar karşı komşumuz selin hanınla murat bey.Bu kadar şidetli ne için kavga ediyor olabilirler sanırim sesler kesildi.Yatağa girdim gözlerimi kapatim kapatmamla o çığlığın kopması bir oldu.Birden yataktan düştüm pencereye doğru koştum perde kapalıydı ama gölgelerini gördün elinde bir bıçak havaya kaldırdı ve ışığı kapatı.Sabah servise binmek için aşağı indim Murat abi elinde çöp poşetleriyle aşağı indi.Çöp konteynırına yakalaştı poşetleri teker teker atı Murat abi benim fizik ögretmenligimide yapıyordu.Koşarak yanına gittim ve "merhaba" dedim.Biraz endişeli şekilde"merhaba"dedi.Dün akşamki kavgadan söz edecektim ki birden bana görüşürüz dedi.Ve yürüyerek gitti o giderken arkasından bakıyordum ve pantolnunda bir kaç damla kan gördüm galiba.ewe geldim ve beni kapıda bekliyordu kolumdan tutu ve beni evine götürdü.Eve gidigimde etrah kanla kaplıydı.
Public Domain
#6
seçil
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sessiz İhtilal & Gerçek Ailem
  • Umay-Gerçek Ailem-
  • DELİNİN EN KOYU TONU [+21]
  • Kırık Kanatlar
  • SESİZ KIRILIŞ
  • İNCİ | gerçek aile
  • Gönül Harbi (Gerçek ailem)
  • Ceza Kulübü
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...

More details
WpActionLinkContent Guidelines