Story cover for ~Cinayet~ by AsosyalYazar321
~Cinayet~
  • WpView
    Reads 67
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 1
  • WpView
    Reads 67
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 1
Complete, First published Jan 03, 2015
Evden gelen bagırma seslerinin
 ardı arkası gelmiyor.Birbirlerine birşeyler fırlatıyorlar.Sanırım saat 3 ve onlar hala kavga ediyorlar.Onlar karşı  komşumuz  selin hanınla murat bey.Bu kadar  şidetli  ne için kavga ediyor olabilirler sanırim sesler kesildi.Yatağa girdim gözlerimi kapatim  kapatmamla o çığlığın kopması bir oldu.Birden yataktan düştüm pencereye doğru koştum perde kapalıydı ama gölgelerini gördün elinde bir bıçak havaya kaldırdı ve ışığı kapatı.Sabah servise  binmek için aşağı indim Murat abi elinde çöp poşetleriyle aşağı indi.Çöp konteynırına  yakalaştı poşetleri teker teker atı Murat abi benim fizik ögretmenligimide yapıyordu.Koşarak yanına gittim ve "merhaba" dedim.Biraz endişeli şekilde"merhaba"dedi.Dün akşamki kavgadan söz edecektim ki birden bana görüşürüz dedi.Ve  yürüyerek gitti o giderken arkasından bakıyordum ve pantolnunda bir kaç damla kan gördüm galiba.ewe geldim ve beni kapıda bekliyordu kolumdan tutu ve beni evine götürdü.Eve gidigimde etrah kanla kaplıydı.
Public Domain
Sign up to add ~Cinayet~ to your library and receive updates
or
#5seçil
Content Guidelines
You may also like
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  by ozanakbabaxz
51 parts Ongoing
​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.
You may also like
Slide 1 of 9
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  cover
Cansız Manken (+18) cover
5. seviye cover
CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM  cover
SOYADINDA ZİNCİR cover
𝐀𝐍𝐊𝐀 𝐊𝐔𝐒̧𝐔 𝐃𝐄𝐒𝐓𝐀𝐍𝐈  cover
ÂFİTAP cover
İNTİKAM BÜYÜSÜ  cover
Mardin'de Bir Sır cover

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄

51 parts Ongoing

​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.