Benim gibi

Korku muydu bu hissetiğim? Olamazdı. Korkuyu çok uzun zaman önce tatmıştım ve bunun korkuyla bir ilgisi yoktu. Zaten benim gibi bir kadını kimse korkutamazdı. Peki neden kalbim çok hızlı atıyordu? Kalbimi birisi eziyordu! Evet, kesinlikle biri kalbimi söküp defalarca tekmeliyordu. Yardım çığlığımı atsaydım? Bana kimse yardım etmezdi ki. Bir kere bile kimseden yardım istememiştim, ama gözlerim o çığlıkları her gün atıyordu. Yine bir umut gözlerime sığındım, bütün acımı, nefretimi ve gücümü son bir umutla gözlerime yerleştirdim. Kim bilir belki bu sefer gözleri benim gibi bakan birisiyle karşılaşırdım...